Drugs in Marokko

Yasmine Zerktouni (15), geboren in Heerlen, gaat in Casablanca naar school. Ook daar wordt gedeald

Wanneer ik tijdens de middagpauze op een doordeweekse schooldag met een paar vriendinnen zit te lunchen bij McDonalds komt er plotseling een zelfverzekerde gozer binnen gekleed in jeansbroek en leren jack, met reflecterende zonnebril en gel in de haren, het stereotype van de gladde jongen die zichzelf een V.I.P.-status aanmeet. Alle oudere leerlingen groeten hem hartelijk. Hij loopt langs de tafeltjes en maakt hier en daar een babbeltje. Nieuwsgierig vraag ik aan een van mijn vriendinnen wie die populaire bink is. ,,Oh, dat is de dealer.''

Het drugsgebruik onder jongeren neemt hier de laatste jaren flink toe. Harddrugs worden nog maar op kleine schaal gebruikt. Je zult niet gauw een heroïnejunk tegenkomen in het straatbeeld van Casa. En vanwege de belachelijk hoge prijs is cocaïne een luxe drug die alleen sporadisch wordt gebruikt, voornamelijk door verwende jongeren uit rijke families om de verveling van hun luizenleventje te doorbreken. Daarentegen wordt hasj door jongeren uit alle lagen van de bevolking gebruikt: van jongens in volkse buitenwijken die om aan hun misère te ontsnappen de keuze hebben tussen `shit', salafisme of suïcide, tot aan gewone lyceumleerlingen.

Ook al vind je hier geen coffeeshops, toch is het spul makkelijk verkrijgbaar. Zo zijn er de snoepverkopers die bij de ingang van lycea en colleges staan. Op hun handkar liggen, verstopt tussen gummies en lollies, sigaretten en jointjes die ze per stuk verkopen. Als de politie in de buurt is verdwijnen ze meteen uit het zicht, totdat de kust weer veilig is. Natuurlijk zijn er ook echte dealers die in de buurt van de school rondhangen. Sommigen hebben zelfs in hun vrijgezellenappartementjes in de lugubere zijstraatjes hun ontmoetingspunt ingericht. De klanten weten precies waar ze moeten aanbellen.

Ook binnen de schoolpoorten van sommigen lycea zijn er handige sluwe jongens die zelf een drugshandeltje runnen. Zij worden de `beznass' genoemd, afgeleid van `business', en verkopen hasj in verschillende soorten en kwaliteiten aan leerlingen, afhankelijk van de ervaring die ze hebben met drugs en hun budget. Het goedkoopste en meest verkochte jointje is al te koop voor nog geen euro. De hoofdpijn krijg je er gratis bij.

Toch zijn de jointjes te duur voor straatkinderen. Die hebben hun eigen drugs gevonden om de nachtmerries van hun dagelijkse leven te vergeten. Uitgeput en duf hangen ze tegen lantarenpalen of lopen ze langs de auto's bij de stoplichten om te bedelen of om dozen papieren zakdoekjes en kauwgom te verkopen. Zij slikken pillen die zonder recept op de zwarte markt te koop zijn. Ook inhaleren ze goedkope producten die overal verkrijgbaar zijn en een hallucinerend effect hebben, zoals lijm, of ze drukken met verfoplosmiddelen, aceton of alcohol doordrenkte doekjes tegen hun neus. Of ze roken als alternatief voor gewone jointjes... geroosterde kakkerlakken! Het idee alleen al doet mij hallucineren! Anderen eten stukken brood die ze zwartgebrand hebben aan de uitlaatpijpen van auto's. Ik voel mijn maag al draaien bij de gedachte. Deze kinderen, waarvan sommigen pas een jaar of acht zijn, hebben niet alleen ernstige verslavingsverschijnselen maar ook grote gezondheidsproblemen als gevolg van alle rommel die ze roken, slikken of snuiven. Arm of rijk, iedereen heeft zo zijn eigen drugs om zijn dagelijkse werkelijkheid een beetje op te vrolijken.

    • Yasmine Zerktouni