VAN DE LEZER

De roman Strikt vam Minke Douwesz een lesbo-boek? Dat hoorde ik pas toen ik het ademloos had uitgelezen. Ik kan alleen maar beamen dat de hoofdpersoon lesbisch is, maar dat hoeft een hetero toch niet te weerhouden om dit boek te lezen. Alsof homoseksuelen alleen maar lesbo- of homoboeken lezen!

Raar onderscheid.

De overeenkomst met Voskuil is volgens mij alleen technisch: het gedetailleerd schrijven. Maar hoe anders doet Douwesz dat dan Voskuil! Bij haar gaat het om de psychologie, hoe de hoofdpersoon zich bewust wordt van haar beweegredenen. Het is prachtig geschreven dit boek, ik heb van begin tot eind genoten

Marjo van Turnhout

De roman Het hondje van Sollie door Hans Werkman (Kok, 1999) is te weinig opgemerkt. Een vergelijking met Jan Siebelinks Knielen op een bed violen is niet ver gezocht. Beide boeken spelen in een godsdienstig milieu. Ik vraag me af waarom de roman van Siebelink wel volop aandacht heeft gekregen en die van Hans Werkman niet. Deze profeet had ook in eigen land wel wat meer bekendheid mogen krijgen.

Ik heb kerkelijk niet hetzelfde verleden als Hans Werkman, maar voelde me in zijn boek zeer thuis. Het speelt in Kampen ten tijde van de gereformeerde kerkstrijd in de jaren zestig van de vorige eeuw. Een historische sleutelroman. Helder wordt de `ware kerk'-visie weergegeven. Met gevoel voor psychologie tekent de schrijver in dialogen de karakterverschillen en -botsingen. Hij hanteert een beeldende, humoristische stijl. Door het kerkelijk-kleinsteedse leven loopt een stuk levensdraad van een jonge gereformeerde onderwijzer, die ongewild in de onafwendbare kerkscheuring wordt getrokken. Herkenbaar is de verwijdering tussen de rechtlijnige professor en zijn theologie studerende zoon. Het IJsselstadje Kampen leent zich goed als decor voor literatuur, zo is langzamerhand mijn ervaring.

De titels binnen het boek zijn pakkend. Na de Proloog volgt een chronologische driedeling: `Vuile handen', `Saneren', `De druiven'. De zevenenvijftig hoofdstuktitels zijn suggestief, bijvoorbeeld: `Carré', `Professor Goes' en `Oegema', drie namen die verwijzen naar kopstukken, verwikkeld in de kerkelijke perikelen. Dat `De Schooldag' weinig te maken heeft met een doordeweekse werkdag van onze schoolmeester, weten alleen mensen met de achtergrond van de auteur...plus de lezers van dit boek.

Wie waren nu toch dat hondje en zijn baas Sollie? De lezer leze zelf.

Tot eind augustus discussieert de Leesclub over onderschatte boeken. Welk boek uit de Nederlandse of buitenlandse literatuur is volgens u nooit op waarde geschat? Praat mee op www.nrc.nl/leesclub

    • Ko Bulthuis