`Ga niet dood Ganji, want dan maak je ze blij'

Demonstranten in Teheran betuigden gisteren hun steun voor de dissident Ganji. Ze willen dat hij zijn hongerstaking stopt. De oppositie heeft hem nodig.

Voor het Milad ziekenhuis in Teheran staan tweehonderd demonstranten. Ze dragen rode rozen. Op posters staat het portret van de dissident Akbar Ganji, die op de intensive care afdeling ligt. De demonstranten willen dat Ganji ophoudt met zijn hongerstaking. ,,We hebben hem nodig als toekomstig leider'', zegt een oudere man.

De bijeenkomst van gisteren was de eerste openbare demonstratie sinds Ganji zijn hongerstaking begon, vandaag 64 dagen geleden. Het is ook de eerste demonstratie sinds het aantreden, vorige week, van de nieuwe conservatieve president Mahmoud Ahmadinejad.

Agenten van de geheime dienst houden alles in de gaten. Sommigen zijn `incognito', wat betekent dat ze net als de demonstranten een rode roos dragen. Maar met hun shirts uit hun broek, indrukwekkende lichaamsomvang en uitdrukkingsloze blik is het voor iedereen duidelijk waarom ze hier zijn. Alle aanwezigen worden gefilmd voor het archief.

Nu de conservatieven met hun overwinning in de presidentsverkiezingen het politieke speelveld in Iran domineren, is de hongerstaking van Ganji als een van de weinige openbare vormen van verzet tegen het regime overgebleven. Veel prominente hervormers, politici en studentenleiders zijn naar het ziekenhuis gekomen.

,,Ik ben hier om tegen Ganji te zeggen: Ga niet dood. Dit regime geeft niet om doden, als je sterft maak je ze blij'', zegt Ahmad Montazeri. Zijn vader, ayatollah Montazeri, gold lange tijd als de `kroonprins' van de islamitische republiek totdat hij vlak voor de dood van ayatollah Khomeini uit de gratie raakte. Nu hoort ayatollah Montazeri bij de onzichtbare oppositie in Iran, zoals feitelijk iedereen die de afgelopen jaren en maanden uit het regime is `gezet'.

Een groep `afvalligen' probeert zich in het geheim te verenigen in een oppositiebeweging. Ganji is daarvoor nodig, vinden velen. ,,Mijn vader heeft Ganji een brief geschreven waarin hij schrijft dat zijn actie veel effect heeft gehad, maar dat hij nu beter kan stoppen'', vertelt Montazeri. ,,Maar Ganji antwoordde dat hij wil doorgaan totdat de Opperste Leider ayatollah Khamenei weg is.''

Een demonstrant komt naar buiten die met een arts over de toestand van Ganji heeft gesproken. ,,Hij heeft 30 kilo verloren en ze hebben hem aan een infuus gehangen zodat die zeker nog 120 dagen kan blijven leven'', zegt de man vanaf de ziekenhuistrappen. ,,We willen hem zien!'', roepen verhitte studenten. ,,We gaan naar binnen!'', zeggen oude intellectuelen.

Maar niemand mag naar binnen. Als sommigen zich opmaken om toch te gaan, breekt lichte paniek uit. ,,We moeten niet naar binnen gaan, dat is precies wat ze willen'', zegt een jongen met een ronde bril. ,,Als Ganji op dat moment sterft dan krijgen wij de schuld.''

Ook Siavash Mokhtari is aanwezig. Zijn vader werd in 1999 vermoord, net als andere intellectuelen. Ganji werd in de gevangenis gestopt nadat hij een boek had geschreven over de geheimzinnige moorden, waarin hij oud-president Akbar Hashemi-Rafsanjani als opdrachtgever aanwees. ,,Het is heel belangrijk dat er nu internationale druk blijft op Iran. De Amerikaanse president heeft zich voor Ganji uitgesproken'', zegt Mokhtari. ,,Maar Europa moet zich schamen. Het enige waar landen als Duitsland en Frankrijk aan denken, is handel met dit regime. Ganji is dapper, hij verzet zich. Hij verdient alle steun.''

Als de roep om het ziekenhuis binnen te gaan groter wordt, besluit oud-studentenleider Ali Afshari in te grijpen. ,,We moeten aan de andere patiënten denken'', buldert hij. ,,Ga nu naar huis, maar vergeet niet: als Ganji sterft is het regime verantwoordelijk.''