Kindermisbruik was alleen `aardigheid'

Drie keer kindermisbruik voor de Haagse rechtbank deze week. Over intieme huisvrienden, ,,uitdagende'' kinderen en onvolwassen daders.

De voorzitter van de Haagse rechtbank buigt zich fronsend voorover. Hij kan de dove Marinus V., die opgewonden zit te brabbelen, nauwelijks verstaan. Heeft de man het jongetje nou wel of niet vastgehouden? Flarden van een antwoord verdwijnen in uitroepen van Christina Z., de vrouw van Marinus. Zij heeft het jongetje aangerand dat haar man vasthield. Terwijl haar advocaat haar tevergeefs probeert stil te houden, roept ze haar versie van de waarheid uit.

Christina Z. stond eergisteren terecht wegens aanranding van de toen dertienjarige Dennis. Ook zou ze in dezelfde periode met haar twee zoons (tien en vijftien) ontucht hebben gepleegd. Volgens Christina is de vader van Dennis de kwade kracht achter alle gebeurtenissen. Die vader had met zowel Marinus als Christina een seksuele verhouding. Hij kwam vaak bij de familie over de vloer, lag de hele dag dronken op de bank porno te kijken. En hij moedigde zijn zoon aan, bezweert Christina in de rechtszaal.

De vrouw huilt. ,,Dennis bleef aan mijn hoofd zeuren. Hij heeft er zelf om gevraagd, zeg maar.'' Een rechter: ,,Waarom zegt u niet, doe normaal, dat hoort niet?'' Het was verkeerd, geeft de vrouw toe. ,,Ik vond het zielig hem teleur te stellen, maar ik wou het eigenlijk niet.'' Echt neuken was het niet, volgens Christina. De rechter kijkt in zijn papieren: ,,Dennis is er toch een beetje in geweest?'' Ja, geeft de vrouw toe, zo kan je dat wel noemen. Die ontucht met haar kinderen is ook overtrokken, zegt ze. Bij het stoeien heeft ze wel eens voor de grap aan hun piemels getrokken. Ze staat op en doet het voor.

Het gezin dreigde uit huis te worden gezet, en stond al tijden onder toezicht van een gezinsvoogd. Die zag bij een van haar bezoeken dat de twee zoontjes van het echtpaar gemoedelijk naar harde porno zaten te kijken. Alsof het ,,een volstrekt normale zaak'' was.

Beide verdachten zijn zwakbegaafd, zo blijkt uit onderzoek. Marinus V. lijkt gebroken, huilt zich door zijn antwoorden heen. Christina ziet vooral een complot van de vader van Dennis en de politie om haar alle schuld in de schoenen te schuiven. Echt begrijpen wat er aan de hand is doen ze niet, bevestigen hun advocaten als de rechtbank het vraagt.

Als de zaak behandeld is, besluit de rechtbank dat beide verdachten in afwachting van de uitspraak vrijgelaten moeten worden. De voorzitter zucht. ,,Dit is een zaak waarin het strafrecht waarschijnlijk nauwelijks iets te betekenen heeft. U mag naar huis.''

Tien jaar was Anouk toen ze in een briefje aan haar moeder schreef dat ,,oom Paul'' orale seks met haar had gehad. Gisteren stond Paul H. terecht. Vanwege Anouk, maar ook omdat hij twee jaar lang seks had met haar oudere zus Sylvana, toen twaalf of dertien. Over wanneer het begon zijn Sylvana en Paul het niet eens.

Met een rood hoofd zit H. in de beklaagdenbank. Een rustige, zacht pratende man. Hij vertelt hoe het gebeurde, vlak na Anouk's tiende verjaardag. Volgens Paul H. liet het meisje hem haar vagina zien en daagde ze hem uit om haar oraal aan te raken. Als dat al gebeurd zou zijn, wil de rechtbank weten, beschouwde H. het dan als uitdaging? De man aarzelt. ,,Ja, misschien wel.'' Hij wist het zweet van zijn voorhoofd.

Een echte oom is de 43-jarige Paul H. niet. Hij begon als goede vriend van de vader van de kinderen, en werd een soort surrogaatvader voor de kinderen: logeerpartijen over en weer, gezamenlijke vakanties. Hij kocht cadeaus voor de meisjes, van speelgoed tot ondergoed. Het leverde hem een schuld van 14.000 euro op.

Het misbruik van de oudere zus Sylvana had Paul H. al opgebiecht, voordat het meisje het zelf bevestigde. Uit haar verklaringen blijkt, zo vat de rechtbank samen, dat zij het ,,ook wel leuk en lekker vond''. Het leidde tot een relatie van meer dan twee jaar.

Volgens de officier van justitie heeft de man op een ,,afschuwelijke manier misbruik gemaakt van het grenzeloos vertrouwen van de familie''. Anouk, somt de officier op, plast in bed, heeft nachtmerries en concentratieproblemen, voelt zich schuldig over het verdriet van haar ouders. De familie gaat ten onder aan de spanningen. Drie jaar cel en therapie, eist de officier.

Telkens als de rechtbank hem vraagt hoe Paul H. zich nu voelt, schiet zijn stem weer de hoogte in. Hij hapert en huilt. Vertelt hoe hij het verschrikkelijk vindt voor de familie waar hij nog steeds van houdt. Desondanks spreekt de psycholoog nog steeds over een ,,opvallend gebrek aan inlevingsvermogen''. ,,Ik zit in een leerproces'', zegt H.

Een uur lang herhaalt de rechtbank passages uit de verklaring van Amanda. Over hoe haar oom Fathi B. allerlei seksuele handelingen bij haar verrichtte. De verdachte wordt boos. Het is allemaal niet waar. Achter in de zaal huilen Amanda's moeder en zus.

Fathi B. heeft zijn nichtje verkracht toen ze vijf was, zegt de officier van justitie. Nee, zegt de verdachte, hij heeft wel een paar keer met zijn geslacht tegen haar geslacht gewreven, maar toen was ze al zeven.

Waarom eigenlijk, wil de rechtbank weten. Hij is stom geweest, zegt Fathi B. ,,Ik was niet volwassen genoeg.'' Hij had een goed contact met zijn nichtje, er was niets vreemd aan. ,,Uw vrouw betrapte u in bed met Amanda terwijl u haar benen zoende'', zegt een rechter. Niets bijzonders, zegt Fathi B., een grapje. ,,Uw vrouw vond het helemaal niet normaal'', werpt de rechter tegen. De verdachte ontkent zijn pedoseksuele neigingen en bagatelliseert wat er gebeurd is, zegt de psycholoog.

Waarom zou Amanda al die dingen verzonnen hebben, vraagt de rechtbank. Fathi B. weet het niet. Misschien was het meisje boos omdat hij haar niet veel aandacht meer schonk. Het probleem met dit soort zaken, zegt de rechtbank, is dat het zo vaak het woord van de verdachte tegen dat van het slachtoffer is. Het meisje moet nog een keer ondervraagd worden. De zaak wordt aangehouden.

    • Derk Stokmans