`Demografische tijdbom onder Israël'

Israël moet geografisch inbinden wil het joods én democratisch blijven. Demograaf Arnon Sofer gaat de kolonisten met harde cijfers te lijf.

,,De Palestijnse baarmoeder is een machtig biologisch wapen en als wij nu niet harde, ingrijpende maatregelen nemen, dan houdt de democratische staat Israël met een joodse meerderheid uiterlijk over vijftien jaar op te bestaan.''

Arnon Sofer, hoogleraar politieke en militaire geografie aan de Universiteit van Haifa, pauzeert even om de open brief op te zoeken die hij onlangs heeft gepubliceerd in Yedioth Ahronot, de grootste krant van Israël. Daarin richtte hij zich aan het adres van de religieus-zionistische kolonisten die fel protesteren tegen de aanstaande ontruiming van de joodse nederzettingen in de Strook van Gaza.

Het afstoten van de Gazastrook is onvermijdelijk voor het behoud van het joodse én democratische karakter van Israël, houdt hoogleraar Sofer de kolonisten voor. ,,Jullie overwinning zal het einde zijn van de staat Israël. Als jullie de echte feiten over de bevolkingssamenstelling blijven negeren, zijn jullie niet alleen dom, arrogant, kortzichtig en egoïstisch, maar boven alles door en door misdadig'', zo leest hij voor uit eigen, ophefmakend werk dat ook gepubliceerd is op Ynet, de Hebreeuwse website van het dagblad.

,,De leiders van de kolonistenbeweging Yesha vormen een existentiële bedreiging voor de staat Israël. Zij zeggen dat zij van Israël houden, maar doen in werkelijkheid alles om ons land kapot te maken. Zij weigeren in te zien dat wij ons volledig moeten afscheiden van de Palestijnen door middel van het veiligheidshek en door de ontmanteling van de nederzettingen in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever. We moeten daar weg. Het is niet in het politieke, economische en sociale belang van de staat om daar te blijven. Het is een illusie dat Israël met een hoge levensstandaard overleeft met miljoenen doodarme moslims binnen zijn grenzen.''

In de staat Israël vormt de joodse bevolking nu nog een ruime meerderheid (76 procent) tegenover een minderheid van Arabieren, druzen, christenen en (Palestijnse) gastarbeiders. Maar in het bijbelse `Land van Israël' – het hele gebied tussen de Middellandse Zee en de rivier de Jordaan dat de staat Israël, de Strook van Gaza én de Westelijke Jordaanoever omvat – is die meerderheid slechts 51 procent.

En, zegt Arnon Sofer: volgens cijfers van de Wereldbank en van verschillende ministeries, en volgens eigen demografisch onderzoek zal het joodse aandeel in het `Land van Israël' steeds verder dalen tot 42 procent in 2020. In sommige leeftijdsgroepen en in enkele delen van het `Land van Israël', zoals Galilea, de Negev, Gaza en Judea en Samaria, zijn de joden al in de minderheid ten opzichte van Arabieren, druzen en bedoeïenen.

De onvermijdelijke conclusie daaruit luidt volgens Sofer: de joden moet het bijbelse idee van `Land van Israël' opgeven en zich grotendeels terugtrekken binnen de grenzen van de staat Israël. Hij maakt uitzonderingen voor de verstedelijkte nederzettingen bij Ariel in het hart van de Westelijke Jordaanoever en Gush Etzion bij Jeruzalem. ,,Wie meent dat een joodse minderheid over vijftien jaar een Arabische meerderheid kan domineren, is schandalig dom en moet maar eens naar Zuid-Afrika kijken. Democratisch Israël houdt op te bestaan als wij een Palestijnse meerderheid het kiesrecht onthouden. In dat geval worden we een apartheidsstaat, een paria in de wereld en verliezen we de steun van de Verenigde Staten.''

De demografische omslag die zich de komende jaren zal voltrekken, is niet moeilijk te verklaren. Net als hun Arabische zusters in de omliggende landen baren Palestijnse vrouwen gemiddeld 4,6 kinderen tegenover joodse vrouwen 1,3 kinderen. Alleen ultra-orthodoxe vrouwen, een minderheid in joods Israël, evenaren hun Arabische zusters. Ook de stroom joodse immigranten is te klein om de snelle Palestijnse bevolkingsgroei te evenaren.

Net als alle demografen in het Midden-Oosten onderkennen de joodse kolonisten deze trend. Maar zij willen de in hun ogen dreigende Palestijnse dominantie in een joodse staat voorkomen door Palestijnen in de komende jaren te laten verhuizen naar de Arabische buurlanden. Sofer heft zijn lange armen ten hemel als die `oplossing' ter sprake komt. ,,Hebben de leiders van de kolonisten daarover al gesproken met de bevriende staatshoofden van Egypte en Jordanië en daarover afspraken gemaakt? Het antwoord is altijd `nee, nog niet' als ik hun dat vraag. Het is dus quatsch!''

Met zijn open brief heeft Sofer duizenden reacties uitgelokt. Hij kreeg veel bijval uit de Verenigde Staten en Europa, maar ook kritiek en scheldpartijen waren zijn deel. `Hitler had het niet beter kunnen zeggen', `Vuile SS'er' en meer reacties van dat allooi. `En hoe zit het dan met Gods belofte dat het Land van Israël toebehoort aan de joden', schreef een meisje uit Londen in het Hebreeuws.

De seculiere Sofer: ,,Waar was God toen wij, de joden, Hem echt nodig hadden in 1938 en de daarop volgende jaren?'' En: ,,Het gaat niet om de bijbel, het gaat niet om terrorisme, het gaat niet over een Palestijnse staat, maar het gaat om demografie, demografie en nog eens demografie. De ontmanteling van de nederzettingen is pure, demografische zelfverdediging.''

De geograaf, die als docent geopolitieke geografie op het Nationale Defensie College sinds 1983 iedere Israëlische officier vanaf de rang van kolonel in zijn klas heeft gehad en alle generaals persoonlijk kent, geeft toe liever te vertrouwen op wetenschappelijk onderzoek en analyse dan op demonstratieve bidstonden bij de Klaagmuur. Er wordt wel gezegd dat hij, met zijn goede contacten met premier Sharon en vice-premier Olmert, de regering en de generaals heeft ,,gehypnotiseerd'' met zijn cijfers. Zijn demografische berekeningen lagen ten grondslag aan het Israëlische besluit om de scheidingsbarrière op de Westelijke Jordaanoever aan te leggen en om zich terug te trekken uit de Gazastrook. Met brochures van Sofer in de hand verklaarde Sharon in december 2004 dat ,,de demografische realiteit op de grond tot actie dwingt'', want ,,de droom is uit''.

De bouw van de muur op de Westelijke Jordaanoever en de ontmanteling van de nederzettingen in de Strook van Gaza zijn volgens Sofer nog maar een eerste stap om de ,,de demografische tijdbom'' onder Israël onschadelijk te maken. ,,We moeten veel verder gaan. Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar we moeten ook weg uit de Jordaanvallei. De nederzettingen bij Jenin, bij Nablus en bij Hebron moeten we opgeven.''

Voor de goede orde: in de oprichting van een Palestijnse staat is Sofer maar matig geïnteresserd, want dat moeten ,,de Palestijnen maar zelf uitzoeken'', zegt hij. ,,Als zij ons vanuit Gaza en de Westoever gaan beschieten met raketten, dan verzeker ik iedereen dat het (Israëlische) leger keihard, als beesten, zal optreden.''

Dat hij met zijn uitlatingen over de noodzaak van Israëlische terugtrekkingen heftige tegenreacties uitlokt, deert Sofer niet. ,,Politici vinden net als iedereen praten over demografie eng en sommigen vinden het racistisch. Of Sharon het doet of een andere premier maakt niet uit: het kan niet bij de Gazastrook blijven, wil een democratisch en joods Israël blijven bestaan. We moeten gebieden afstaan om te overleven in een Midden-Oosten waar over vijftien jaar de Arabische bevolkingen, inclusief de Palestijnen, zullen zijn verdubbeld. Een sterke premier, een zwakke premier. Het zal moeten gebeuren en zo snel mogelijk.''