`Priemgeval' is klassenfeest dat nooit meer ophoudt

Krengen zijn het, de krijsende kinderen van Priemgeval. Als we de begeleidende tekst moeten geloven zijn ze allemaal elf, al doen ze heel erg middelbare-schools aan met hun TMF-imitaties en hun obsessie voor seks. In badpakken springen ze door het theater en fluiten zo schel op hun vingers dat het publiek ineenkrimpend de oren dichtdrukt.

Priemgeval van Theater Artemis, te zien op het Bossche festival Boulevard, wordt vol overgave gespeeld door acht studenten van de Toneelacademie Maastricht. Het is een raar, grillig stuk dat lang niet iedereen vanaf tien jaar zal bekoren. Daarvoor zijn de kinderen te gemeen. Misschien zijn ze wel net zo gemeen als op het schoolplein, maar in het theater komt dat harder aan. De neukbewegingen die ze maken zijn hier ook schokkender dan op de muziekzenders waar ze dagelijks te zien zijn.

Na een tijdje wordt duidelijk dat de minitragedies herinneringen van de spelers zijn. Archetypische herinneringen van hoe het is om jong te zijn. Had niet iedereen een Johan in de klas? Een onhandig, te dik jongetje met een hoge stem, dat altijd een knal voor zijn kop krijgt en de lolbroek uithangt. Of het mooiste meisje van de klas dat met een trosje vriendinnen in een hoekje staat te giechelen.

Centraal op het toneel staat een grote box van plexiglas, die dienst doet als gevangenis, groezelig bezemhok, lijkkist en overvolle kleedkamer. Die doos is een hogedrukpan waarin alles nóg een tandje heftiger wordt. Alle acht staan ze zich er tegelijk in om te kleden. Hun wasem op de ramen doet ze langzaam verdwijnen.

Gastregisseur Arie de Mol mixt het verhaal van deze gesjabloneerde kinderklas met een bijeenkomst van dertigers, jaren later. Allemaal uitgebot, uitgeblust, en toch nauwelijks veranderd. Johan ziet zijn liefje terug die zwanger is. Met overslaande stem roept hij: ,,Ik! ík ben de vader!'' De leugen levert hem precies zo'n knal als vroeger op.

Het stuk heeft vuurpijlen van emotie die omhoog schieten en soms even gierend weer ter aarde storten. Een klassenfeestje dat tijdens het schuchter schuifelen wordt verstoord door thuiskomende ouders en opeens onbegrijpelijk in een groepsdansje verzandt. Een gepest kind dat alsmaar door blijft janken. De zwempartij die nooit meer ophoudt.

Maar tussen deze kanttekeningen door komt Priemgeval bínnen. Het schuurt, het vreet en het trekt. Hoe kinderen erop zullen reageren is niet te zeggen; bij premières van jeugdtheater wordt de hoeveelheid kinderen altijd ruimschoots overtroffen door vrienden van de makers. Maar voor volwassenen is deze voorstelling een intrigerende reis naar de eigen schooltijd, genoeg om je hart aan open te halen.

Theaterfestival Boulevard: Priemgeval door Artemis en Toneelacademie Maastricht. Regie: Arie de Mol. Vanaf 10 jaar. Gezien: 9/8 Theaterfestival Boulevard, Den Bosch, aldaar t/m 14/8. Inl. (073) 6123 223 of www.artemis.nl

    • Jowi Schmitz