Landjepik in medialand

De zomerstilte is voorbij en het landjepik in medialand kan beginnen. Terwijl de rest van Nederland zich druk maakt over Talpa (die zender staat bij mij allang op tien) wou ik het toch nog eens even met u over de publieke omroep hebben. U en ik zijn behalve televisiekijkers ook burgers van dit land. En als burgers moeten u en ik ons grote zorgen maken. Niet om de toekomst van Talpa, want die zender neemt zonder dat wij ons ermee bemoeien toch wel een flinke hap uit de mediakoek. Nee, u en ik dienen onszelf uit de slaap te houden om het lot van de publieke omroep. Denkt u nog steeds dat Medy van der Laan het publieke bestel wil, kan of mag redden? Ik niet en gaat u daar maar eens over liggen piekeren vannacht.

Sinds ik weet dat de staatssecretaris er niet bij was toen in een duister onderonsje het doodvonnis over de NPS werd geveld, vraag ik u of er misschien toch een grond van waarheid in zit dat Den Haag Nova en Buitenhof het zwijgen op wil leggen omdat in die programma's de politici onvoldoende naar de mond worden gepraat. Welke mediatrainers hebben de dames en heren uit Den Haag eigenlijk wijsgemaakt dat de burgers nee tegen Europa zeiden omdat zij de boodschap niet goed hadden overgebracht. Kwam er niemand op het idee dat de boodschap zelf misschien niet deugde?

Moet er niet eens iemand naar het Binnenhof om uit te leggen dat de publieke omroep er – alle historische verzuiling ten spijt – niet voor is om mij een Den Haag welgevallige mening door de strot te duwen? Wanneer ik hoor dat een soort politbureau de eindbeslissing krijgt over dat wat de publieke omroep mag uitzenden, dan vraag ik u of Den Haag door arrogante domheid wordt bezield of dat ze daar niet kunnen rekenen. Want hoeveel verkiezingen heb je nodig om die trojka van kleur te doen verschieten zodat je uiteindelijk zelf de mond gesnoerd krijgt.

Wanneer ik van mening ben dat u en ik in actie moeten komen om de omroepen van hun ondergang te redden, dan is dat niet op grond van de kwaliteit van hun programma's of de manier waarop ze hun uitzendingen journalistiek inkleuren. U en ik kunnen daarover diepgaand van mening verschillen. Waar het mij om gaat is dat u en ik als burgers recht hebben op een publiek bestel dat bestand is tegen het lekwater van Den Haag; een bestel dat zich verplicht voelt de degens te kruisen met de politiek of u en ik het er nu mee eens zijn of niet.

U en ik hebben net zo veel recht op de waarheid als op de leugen, al was het maar om ze uit elkaar te kunnen houden. Wie wijs is laat zich niet strelen door het eigen gelijk maar onderwerpt zich aan de geseling van de onwelgevallige mening van een ander. Ik zeg niet dat journalisten de wereld moeten of kunnen verbeteren, maar wel dat ze u en mij en de politici bij de les moeten houden of wij en zij dat nu willen of niet.

Ik vraag u: laten we in actie komen. Als u nu antwoordt, ja met jou zeker, dan vraag ik u: eis van de omroepen dat ze hun deftige verdeeldheid vergeten en dat ze hun gezamenlijke leden mobiliseren om samen met u naar het Binnenhof te trekken. Dan heeft u van mij verder geen last. En o ja, laat u niet bedotten door het argument dat u als belastingbetaler opdraait voor programma's waar niemand behoefte aan heeft (Boer zoekt vrouw, zeg ik).

Én u zit echt niet in uw eentje naar Buitenhof te kijken, ik ben er ook nog. Tenminste, over ruim honderd dagen als Big Brother achter de rug is. Als u intussen even de publieke omroep redt, dan staan we straks niet met z'n tweetjes op het politbureau van het Binnenhof omdat u en ik van mening verschillen met elkaar en met de `Big Brother' uit het Torentje.

    • Hummie van der Tonnekreek