Moderne slaaf

Ik ben het zat. Helemaal zat. De voetbalclub waarmee ik ben grootgebracht, waarvoor ik roodwit gebreide sjaals droeg, waar ik uitslagen van noteerde in een schriftje met een `F' erop, waarvan ik alle radioverslagen volgde via een transistorradiootje; die voetbalclub is de weg kwijt.

Zaterdag meldde het Algemeen Dagblad dat aanvaller Salomon Kalou verkocht zou zijn aan een investeringsmaatschappij, Soccer Investments and Representations. Voor negen miljoen euro. Die maatschappij wil Kalou verhuren aan een buitenlandse club, wellicht aan het volledig failliete Benfica. Ik weet niet of het klopt. Maar het allerergste is dat Kalou zelf van niets wist.

Kalou is een lease-auto die door vreemde mannen van de ene parkeergarage naar de andere wordt gereden. Een lease-auto is nooit je eigen bezit. Daar ga je makkelijker mee om. Je smeert je neusinhoud tussen de zitting en trapt hem op de snelweg op zijn staart. Snel afraggen en weg ermee.

Kalou is handelswaar geworden, een lief negertje met een roodwitte strik erom. Ach, meneer, ze zijn zo schattig als ze jong zijn. Hij is de moderne slaaf van het huidige voetbal. Hij moet tegen een bal trappen, krijgt een spreekverbod van Feyenoord en hoort van zakenmensen wel bij welke club hij zich moet melden en hoe zijn leven gaat lopen.

Salomon Kalou en zijn oudere broer Bonaventure komen uit Ivoorkust. Een arm land waar het altijd rommelt, waar een burgeroorlog op de loer ligt. `Bona' Kalou werd in zijn Feyenoordtijd een paar dagen in zijn geboorteland gehouden door muitende militairen. Zo'n land is Ivoorkust. Côte d'Ivoire, het klinkt idyllisch, maar je kijkt er sneller in de loop van een dubbelloops geweer dan in de neusgaten van een olifantenslurf.

Het is niet voor niets dat de broertjes Kalou naar Europa trekken. Daar lonkt de vrijheid, voetbalstatus en een goed salaris. Na Bona kwam Salomon. Hij groeide bij Feyenoord (en Excelsior) uit tot een begaafde speler die instinctief voetbalt en daarmee een gevaar is voor iedere verdediging.

Ik heb zelden zulke lieve jongens meegemaakt als de broers Kalou. Altijd vriendelijk en voorkomend. Salomon Kalou geeft mij, als ik hem zie, altijd een hand en vraagt hoe het met me gaat. Ik denk dat hij weet dat ik zijn broer een beetje kende.

Ik moest een keer mee met Bonaventure naar een grenswisselkantoor. Hij wilde geld overmaken naar zijn familie in Ivoorkust. 1500 gulden naar zijn vader, 400 naar zijn nichtje. Vol trots zette hij een handtekening op het bankpapier.

Salomon Kalou zal toch wel eens een geschiedenisboekje hebben opengeslagen over zijn vaderland? Ivoorkust, ooit een kolonie van Frankrijk. Een landje als speelbal van het arrogante Frankrijk.

De voorzitter van Feyenoord zei zaterdag nog van geen investeringsmaatschappij te weten. Vandaag kwam het Algemeen Dagblad met het nieuws dat Dirk Kuijt mogelijk voor 50 procent in handen komt van dezelfde investeringsmaatschappij. Ook in deze zaak zou de speler van niets weten. De ochtendkrant zegt de schriftelijke bewijzen van de contacten tussen club en investeringsmaatschappij in huis te hebben.

Voorzitter Jorien van den Herik moet een dezer dagen met de billen bloot. Hoe kan `zijn' club handelen met spelers zonder dat die er zelf van weten?

Als de zaken er werkelijk zo voorstaan, is er werk aan de winkel voor de supporter van de Rotterdamse club. De trotse F moet van de vlaggen. In Rotterdam ben je gekke Henkie als je nog voor Feyenoord bent. Feyenoord bestaat niet meer, Feyenoord is dood. Hup Soccer Investments and Representations! Hand in hand, kameraden, hand in hand voor SIR. Ik krijg die letters verdomme mijn strot niet uit.

    • Wilfried de Jong