Liefdesbaby of stiefkindje?

Een maand voor zijn afscheid heeft de internationale wielerbaas Hein Verbruggen de grootste nederlaag geleden als voorzitter van de UCI. Vijftien jaar na zijn succesvolle introductie van het wereldbekerklassement lijkt de ProTour een vroege dood te sterven, nu de drie grote wielerrondes hebben gekozen voor een onafhankelijke koers. Zonder de medewerking van de Tour, de Giro én de Vuelta is zijn liefdesbaby straks een stiefkindje, dat alleen kunstmatig in leven gehouden kan worden. Op de kalender van de ProTour ontbreken dan niet alleen de drie grote rondes, ook de door de Tour en Giro georganiseerde koersen als Parijs-Nice, Milaan-Sanremo, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. Kortom: de agenda van de ProTour bestaat volgend jaar uit kruimelwerk, als de UCI en de ASO (het Franse moederbedrijf van de Tour) niet tot elkaar komen. Andere UCI-bestuurders dan voorzitter Verbruggen zouden nog wel willen praten met de ASO.

De frictie lijkt een gevolg van een machtsstrijd tussen vertegenwoordigers van de ASO en de Brabantse wereldburger. Verbruggen zegt de Franse arrogantie spuugzat te zijn; andersom is er weinig begrip voor zijn moderne marketingstrategieën. Verbruggen miskent daarmee dat de Tour de belangrijkste wedstijd van het jaar is. De Nederlandse sponsor Rabobank is commercieel voor 80 procent afhankelijk van La Grande Boucle. Het is mede daarom ondenkbaar dat Rabobank (en de buitenlandse wielerploegen) volgende zomer niet meedoen aan de Tour.

De wielersponsors, die zich zich voorlopig achter de UCI en de ProTour scharen, komen vrijdag bijeen om te overleggen over de ontstane breuk. Verbruggen is de grote verliezer. Met de ProTour wilde hij het cyclisme een even mondiale uitstraling geven als het voetbal (Champions League) en de autosport (Formule 1). Hij vergat dat het wegfietsen van chauvinisme aan elkaar hangt en buiten Europa niet populair is. Door de breuk in het peloton dreigt de wielersport af te glijden naar het niveau van het boksen en het schaken. Zowel de vechtsport als de denksport kent verschillende bonden die elkaar bij herhaling hinderlijk in de wielen rijden.

    • Jaap Bloembergen