Kabul

Zanger Albert West (55) is een week op tournee langs de Nederlandse militairen in Afghanistan. Woensdag zong hij in Kabul in de tuin van de Nederlandse ambassadeur voor diplomaten, militairen, ontwikkelingswerkers en andere Nederlanders. Zaterdag trad hij op in Pol-e Khomri en vanavond verzorgt hij zijn derde en laatste optreden voor de militairen werkzaam op het vliegveld in Kabul.

Heel anders zeker dan een optreden in de feesttent van Sluiskil?

,,Ik word er verlegen van, met hoeveel enthousiasme ik hier ben ontvangen. De militairen zijn zo blij met mijn komst. Iedereen wil met me op de foto en een praatje maken. Ik moet de hele dag een scherfvest om en om me heen is iedereen zwaarbewapend, dat was even wennen. Maar verder is het hier fantastisch.''

Freek de Jonge trad vorig jaar op in Irak. U bent de eerste Nederlandse artiest die in Afghanistan optreedt. Hoe kwamen ze bij u terecht?

,,De 150 militairen van het Nederlandse kamp in Pol-e Khomri hadden een videoclip gemaakt op de muziek van Is this the way to Amarillo. Die video's sturen ze naar huis om aan familie en vrienden te laten zien hoe het hen hier vergaat. Voor een Bavaria-commercial heb ik datzelfde nummer onlangs ook opgenomen. Daar kwam zoveel vraag naar dat mijn platenmaatschappij het heeft uitgebracht. Toen het in de toptien kwam, vroeg diskjockey Edwin Evers of ik niet naar Afghanistan wilde. Leuk idee, antwoordde ik. Na de uitzending heeft Edwin meteen naar Defensie gebeld. De militairen geloofden eerst niet dat ik zou komen. Nou, dan kennen ze mij nog niet. Beloofd is beloofd.''

Wat is het doel van uw reis?

,,Ik ben er heel erg trots op dat ik aan den lijve heb mogen zien wat de Nederlandse militairen hier doen. Ik ben mee geweest op patrouille. In Pol-e Khomri hebben we een paar dorpen bezocht. De militairen deelden speelgoed uit en we hebben met allerlei mensen gesproken. De bevolking is erg blij met ons, kreeg ik de indruk. Mijn missie is tweeledig: de militairen vermaken en het thuisfront vertellen wat voor fantastisch werk ze hier doen. Die jongens gaan er met enorm veel passie tegenaan.''

Bent u zelf in dienst geweest?

,,Nee. Twee broers knapten dat voor mij op. Gelukkig wel, want dat gaf mij 35 jaar geleden de kans op met de Shuffles mijn eerste hit te scoren, Cha la la, I need you. Daar zijn 5 miljoen plaatjes van verkocht.''

En nu loopt u in een scherfvast door Afghanistan en hebt u in een F16 mogen vliegen.

,,Er zullen vast een hoop mensen jaloers op me zijn. Maar hoe leuk ook, ik denk dat ik beter ben als entertainer dan als militair.''

Nu nog de Afghaanse markt veroveren?

,,Je hebt hier van die dubieuze winkeltjes waar ze muziekcassettes verkopen. Cd's heb ik nog niet gezien. Nee, tot voor kort had niemand in Kabul ooit van Albert West gehoord. En al heb ik hier met een paar mullah's gegeten, dat zal wel zo blijven ook.''