Boulevard: goed theater op locatie

Het Theaterfestival Boulevard in Den Bosch is losgebroken van de vaste speelplek, De Parade in de binnenstad. Nu wordt de hele stad met bekende, onbekende en zelfs geheime locaties bij het festival betrokken. Ook het vele water in de stad heeft een plaats gekregen in het festival.

Een van de voorstellingen op locatie heet Tij en speelt zich af op de klipperaak, De Catherine. De toeschouwers varen mee tijdens een geheimzinnige tocht waarin de actrice (Wendell Jaspers) ontvoerd lijkt te worden door een wat oudere man (Marcel Faber). Op de Zuid-Willemsvaart kunnen de toeschouwers zich inbeelden dat zij over de doodsrivier varen. Het schip zou dan de veerboot naar de onderwereld zijn. En dan is actrice Wendell Jaspers niet minder dan de mythologische godin Persephone, ontvoerd door Hades.

Het zijn associaties die tijdens het kijken naar deze poëtische voorstelling bij de toeschouwer opkomen. Jespers vertolkt met de juiste mengeling van branie en lichte angst haar rol als meisje, dat na een feest door de man is meegetroond naar zijn schip. Zij eist zekerheden, die hij weigert te geven. Zelfs de bestemming van de vaartocht is ongewis. Marcel Faber acteert als een sfinx: hij is even ondoorgrondelijk als onverschillig met een kille glimlach om de lippen. Geleidelijk groeit een pijnlijk onbehagen, Jespers geeft steeds meer energie en eist steeds meer liefde, en het blijft allemaal onbeantwoord. Tij is fraai literair theater: sfeervol, fijnzinnig en met een grote onderhuidse lading. De boot wordt een drijvende gevangenis. In een mooi moment neemt Jespers zelf het roer in handen. Vergeefs, de koers is onverbiddelijk.

Boulevard biedt met I Love Barten-Noord van Natasja d'Armagnac maatschappelijk betrokken theater, het tegenovergestelde van Tij. Vlakbij het water De IJzeren Vrouw lag de volksbuurt Barten, twee jaar geleden met grof geweld ontruimd en gesloopt om ruimte te bieden aan dure woningen. Regisseur D'Armagnac maakt daar in een gloednieuwe school een voorstelling die dichtbij beeldende kunst ligt. Schitterend is het beeld van een actrice die op een stapel steenbrokken zit en haar monoloog houdt over de saamhorigheid in de vroegere wijk, die nu op slag verdwenen is. Ook het kauwgumkauwende meisje van zo om en de nabij zeventien weet met goede teksten, de juiste wat verveelde dictie en de losse houding in de heupen de tragiek uit te drukken van een kindertijd die onherroepelijk voorbij is. De sloop heeft niet alleen de huizen verwoest, ook het hart van de bewoners van destijds.

De avond voor de première organiseerde het festival een avond met de voormalige bewoners. Dat was een geëmotioneerde gebeurtenis. Het is goed en waardevol dat theater deze functie heeft. Het maatschappelijke engagement mag gerust terugkeren in het theater. Dat daarnaast de verstilde poëzie van een voorstelling als Tij bestaat, maakt het festival alleen maar rijker en gevarieerder.

Festival Boulevard. Gezien: 6/8 Den Bosch. T/m 14/8. Inl.: www.festivalboulevard.nl; (073) 6137671.

    • Kester Freriks