Een bord vol eten

In Zandvoort ondervindt Joep Habets weinig verfijning maar krijgt hij wel een goed gebakken vis

De chauffeur mokt. Van lieverlede vindt hij de gedachte achter de zomerserie, eten in plaatsen waar je anders aan voorbijgaat, minder aantrekkelijk. Slochteren was een meevaller, Emmeloord ging er nog net mee door, maar het bezoek aan de abdij bij Hoogerheide vond hij al een veel minder goed idee. Nu sjokt de chauffeur van het etenteam mokkend achter me aan in Zandvoort.

De chauffeur heeft gelijk. De gastronomische verkenningstocht langs de strandtenten en restaurants van Zandvoort roepen geen eetparadijselijke visioenen op. De hoogste culinaire ambitie in Zandvoort lijkt een bord vol eten te zijn. Het aanbod is weinig verrassend. Al maakt het `kaasplato' wel nieuwsgierig, maar mentaal heeft de chauffeur meer behoefte aan een kaassocrates.

We zijn aan de kust, dus vis eten is een passende tijdsbesteding. Viskarren met een overweldigend aanbod aan visstaafjes, visschijven, visnuggets, visvisjes en andere vrije variaties op het fenomeen visstick zijn er veel langs de boulevard en op het strand, maar een echt visrestaurant is lastig te vinden. We hebben het bijna opgegeven en overwegen ons tot een pizza te bekennen, maar dan lopen we in het dorp tegen De Meerpaal op. Buiten bedrijf ziet het restaurant er uitgesproken sjofel uit, maar met het terras in gebruik, de tafeltjes gedekt en de zonwering naar beneden oogt het maritiem vrolijk. De montere meisjes in de bediening dragen daaraan bij, terwijl de eigenaar wat al te laconiek rondloopt. Toch gaan we bijna 45 euro per persoon voor drie gangen uitgeven. Het terras biedt uitzicht op de handel in tattoo's en piercings aan de overzijde, waarvoor in Zandvoort een willig publiek is.

,,Onbeperkt mosselen eten!'' roept het bord op de stoep voor het restaurant. De toevoeging ,,zo lang de voorraad strekt'' stelt de generositeit van dit aanbod op losse schroeven. De aanbeveling `hangcultuur' roept ook de verkeerde associaties op, dus laten we de mosselen hangen waar ze hangen.

De kaart biedt dankzij verschillende bereidingen per saldo een omvangrijk visaanbod. Om de Duitse toeristen terwille te zijn staat er forel op de kaart, niet direct een vis voor de zeekust. Wel is het een favoriete vis van de chauffeur. Misschien komt het toch goed, al biedt de pizzeriakwaliteit van de kruidenboter nog niet veel hoop.

Uit de kleine maar onevenwichtige want door de Elzas gedomineerde wijnkaart met witte wijnen kiezen we de Beaujolais Blanc, een wijn die je niet elke dag ziet. Ook vandaag niet, hij blijkt niet voorhanden. We krijgen als alternatief een doorsnee Blanc de Blancs uit de Bordeaux.

Gaan de garnalenkroketten troost brengen? Het zijn kroketten met smaak, maar geen garnalensmaak. Ze zijn redelijk gevuld met Noordse garnalen. Er zit een even royale als niet passende salade bij. Fruit heeft de overhand met watermeloen, druiven, sinaasappel en aardbei in plakjes. Sla en radijs verzorgen het groente-aandeel samen met een schep gesneden groente uit het zuur. Het is in Zandvoortse stijl een bord vol eten. De samenstellende delen op zichzelf zijn goed of kunnen ermee door, maar ze zijn met weinig benul van overtuigende smaakcombinaties op een bord gelegd.

Toch heeft De Meerpaal nog een verrassing in petto, de vis. De gastronomische verfijning wordt weer geweld aangedaan door opnieuw een portie fruitsla, heel veel fruitsla, maar wel verse fruitsla. Redelijke frietjes en een huiselijk gerecht van broccoli en bloemkool met botersaus vervolmaken het ongedroomde garnituur. De tong is evenwel van fors formaat, goed gebakken en hij heeft stevig visvlees. De forel met amandelen is zelfs uitstekend. Hij is vers en hij is vakkundig gebakken. De chauffeur leeft een beetje op, ondanks Zandvoort.

Visrestaurant de Meerpaal, Haltestraat 61 Zandvoort, 023-5712171

    • Joep Habets