Zwoele remake van de succesvolle Zafira

Dat waren nog eens gouden tijden, de jaren rondom de eeuwwisseling. Iedereen droomde zich rijk of dacht dat binnen enkele maanden te worden door met (geleend) geld te speculeren op de beurs. Het was ook de tijd waarin iedereen plotseling meer dan twee maal per jaar op vakantie móest, er dienden verre steden en landen bezocht en cultuur- en pretparktripjes gemaakt te worden. En dat liefst met het hele gezin.

Opel AG was de eerste autofabrikant die de tekenen des tijds verstond. Die bracht in 1999 de Zafira op de markt. Het was een middenformaat personenwagen met daarin een vernuftig opklap-, inklap- en ombouwsysteem waarmee een variabel aantal zitplaatsen en een uitbuikende of inkrimpende bagageruimte konden worden gecreëerd. In Duitsland werden zelfs regionale wedstrijden georganiseerd, waarbij men zo snel mogelijk en onder luide aanmoedigingen van het publiek, het Zafira-interieur uit- en in elkaar zette. Sommige deelnemers kwamen jammerlijk – maar gelukkig tijdelijk – klem te zitten tussen het meubilair.

De Zafira bleek een voltreffer, dit was de auto waarop reislustig Europa had gewacht. Ook op de zakelijke markt sloeg de wagen aan. Het uiterlijk was niet al te uitdagend en voor wat extra bagageruimte en een hogere zit hoefde men niet uit te wijken naar een personenbusje of opzichtige Amerikaanse van. Maar na zeven jaar en 1,4 miljoen exemplaren is de verkoop van de Zafira ingezakt. Het werd de hoogste tijd om een nieuwe versie te presenteren aan het publiek dat wat uitgeven en lenen betreft, ondertussen behoorlijk is afgekoeld.

De carrosserie heeft een behandeling met siliconen ondergaan: het koetswerk is in alle richtingen lichtelijk gezwollen en heeft aan de voorzijde vollere lippen gekregen om een onfortuinlijke fietser of voetganger voorzichtig te kussen. Desondanks is het geliefde koetswerk van zijn voorganger er nog steeds in te herkennen.

Opgezwollen is ook de achterzijde, met daarin ditmaal werkelijk stuitend lelijke achterlichten. Bij een lijkwagen of klapcaravan hadden ze gekund, maar ze misstaan bij deze Europese gezinswagen. Dat het beter kan, is te zien bij Zafira's kleine MPV-broertje Meriva, waar de designafdeling heel wat meer moed aan de dag heeft gelegd bij het tekenen van het vrolijk stemmende ontwerp.

Het interieur is uitgevoerd in de bij gereformeerden en boetepredikers zo aanbeden tinten zwart, grijs, donkergrijs en diepzwart. Allemachtig, wat een somber feestje is het daarbinnen en wat vindt iedereen dit al jarenlang mooi! Gelukkig kunt u uw rollende zondagse pronkkamer wat opvrolijken door voor een lichtere bekleding of sierstrippen te kiezen – het leven bestaat heus niet alleen uit lijden en zelfverachting.

De gebruikte materialen zijn van een goede kwaliteit en degelijk gemonteerd. Wel zou de bestuurdersstoel wat meer pasvorm kunnen gebruiken. Ronduit onhandig is de handrem tussen de voorstoelen, ook al is die fraai gevormd en afkomstig van de fameuze Alfa 75.

Mocht u de indruk hebben dat alle zeven zitplaatsen volwaardige zitplaatsen zijn, ik help u hierbij uit die droom: dat zijn ze niet. De twee personen op de voorstoelen hebben voldoende ruimte. Op rij twee worden drie volwassenen geacht plaats te kunnen nemen. Ik hou het op twee, met in hun midden een kind. De twee uit de bodem te toveren zitjes op rij drie, daar passen twee kinderen op, maar ik zou ze daar niet zo onbeschermd willen neerzetten met hun rug tegen de achterklep. Zijn alle zitplaatsen in gebruik, dan blijft er een te verwaarlozen bagageruimte over. Nee, een volwaardige zevenzitter is het niet – waarbij moet worden aangetekend, dat er evenmin bij de concurrent een model te vinden is dat aan bovenstaande criteria voldoet. Laten we het houden op een vijfzitter met een surplus aan bagageruimte en twee reservebankjes voor de schoonfamilie.

De Zafira is gebouwd op het onderstel van de Astra Stationwagon. De door diverse merken gebruikte stille dieselmotor is standaard voorzien van een roetfilter en is daarbij ook nog eens zuinig. De wagen heeft een opvallend goede wegligging, heeft geen last van windgeruis en stuurt in de basisuitvoering – zonder optionele elektronische hulpmiddelen – heerlijk precies. De 100 pk van de tamste uitvoering zorgen dan wel niet voor rokende en gillende voorbanden bij uw vertrek uit een vinexlocatie of bedrijventerrein, maar zijn ruimschoots voldoende om in het huidige kruip- en sluipverkeer moeiteloos mee te kunnen komen.