Sponsors voeren eigen WK-strijd

Sponsors voeren in aanloop naar de WK atletiek hun eigen strijd. Zij willen aandacht van de pers. Dat lukt met beroemdheden, buffetten en geschenken.

Voordat de atleten morgen de arena betreden, voeren bij de wereldkampioenschappen atletiek in Helsinki sponsors hun strijd om aandacht. Gebruikelijke rituelen bij grote toernooien, waar vertegenwoordigers van de media worden gelokt met beroemdheden, buffetten en geschenken. Gisteren was er een volle agenda met persontmoetingen van de sportmerken Adidas, Puma en Reebok. Een impressie.

De dag begint in het oude tramstation van Helsinki, waar Finse schoonheden in sportieve outfit de gasten welkom heten uit naam van Adidas en Polar, een producent van hartslagmeters. Binnen worden rugzakken uitgedeeld, waarna de verslaggevers in een kleine ruimte worden gepropt om hun vragen te kunnen afvuren op onder anderen wereldkampioen sprint Kim Collins uit Saint Kitts en Nevis, zijn voorganger uit 1997, 1999 en 2001, de Amerikaan Maurice Greene, en de Franse coming man op de 100 meter, Ronald Pognon.

Gelijktijdig koketteert elders in Helsinki Reebok met Carolina Kluft, de Zweedse Europees, olympisch en wereldkampioene zevenkamp. Een plagerig tijdstip, dat niet toevallig is gekozen. Alsof twee dagen eerder de overname door Adidas niet wereldkundig was gemaakt, voert Reebok de gebruikelijke concurrentiestrijd op door de mediagenieke Kluft te laten opdraven.

Maar Reebok verliest die strijd; Adidas trekt aanzienlijk meer belangstellenden. Niet vreemd, want de journalisten die Kluft willen spreken, krijgen 's middags een herkansing op een bijeenkomst van Puma, dat als kledingsponsor aan de Zweedse ploeg verbonden is en waar de meerkampster ook zou opdraven.

Zo lopen de belangen kriskras door elkaar. Neem Veronica Campbell, de Jamaicaanse olympisch kampioene 200 meter. Zij verschijnt 's morgens in kledij met drie strepen bij haar persoonlijke sponsor Adidas en is 's middags bij de ploegpresentatie van Jamaica te bewonderen in een outfit van teamkledingsponsor Puma. En net als Kluft vertelt ze twee keer grotendeels hetzelfde.

Voor een verhaal met diepgang kunnen journalisten hoe dan ook beter wegblijven bij persbijeenkomsten van de sportfirma's, want de concurrentie om vragen te stellen is groot en de tijd gelimiteerd. Na hooguit vijftien minuten komt een publiciteitsmedewerker vertellen dat de tijd om is en de televisie- of radio- of fotojournalisten aan de beurt zijn.

In het oude tramstation bij Adidas duurt het enige tijd voor er een atleet ten tonele verschijnt. De aanwezigheid van een honderdtal journalisten wordt te baat genomen een noviteit te presenteren. Samen met Polar heeft de sportfirma een geïntegreerd trainingssysteem ontwikkeld. En het moment is aangebroken dat wonder wereldkundig te maken.

Adidas blijkt sportkleding te hebben ontworpen met een ingebouwde hartslagmeter en gaat schoenen op de markt brengen met onder de binnenzool een chip die de snelheid meet. De gezamenlijke informatie wordt opgeslagen in een polscomputer. Een loper die de totale uitrusting koopt, kan alle gegevens in een laptop opslaan om te informatie te analyseren of te bewaren. De uitrusting is vanaf 2006 te koop in de winkel. De prijs? Ongeveer 700 euro.

Pas na de zakelijke mededelingen mogen de atleten opdraven. Maar geen Collins en geen Pognon. De pers moet het doen met Allyson Felix, Veronica Campbell en Maurice Greene. De Fransen zijn verlaat en komen op de valreep binnenvallen. Maar van Collins de hele ochtend geen spoor. ,,Hij heeft zich verslapen'', meldt Bernd Feldmann, hoofd communicatie van Adidas. ,,Gek? In zijn geval niet. Hij komt uit het Caraïbisch gebied: easy going en zeer relaxed; hij maakt zich vrijwel nergens druk om. Als Collins geen zin heeft, denk maar niet dat hij dan eerder zijn bed uitkomt voor een persconferentie. En wij verplichten atleten zo kort voor het toernooi er niet toe.'' Het gemopper onder journalisten blijft beperkt en verstomt grotendeels als blijkt dat bij vertrek Polar een hartslagmeter cadeau doet. Weer eens wat anders dan een T-shirt.

Vervolgens op naar Puma, waar het ontvangstpresentje bestaat uit een cap met de opdruk `Zweden' en een T-shirt in de Jamaicaanse kleuren groen en geel. Het buffet is omvangrijk: waar Adidas het hield bij sandwiches, pakt Puma uit met rijkelijk gevulde schalen vlees en salades. De Zweden presenteren zich tussen het eten door met Kluft en hoogspringster Kajsa Bergqvist, die wegens een operatie aan haar achillespees een jaar uit de running is geweest. Er zijn ook nog een aantal onbekende Zweedse atleten, maar voor hen heeft vrijwel niemand belangstelling.

Een uur later volgt in dezelfde ruimte bij Puma de presentatie van Jamaicaanse atleten. Weer een drukte van belang, omdat de komst van Asafa Powell, wereldrecordhouder op de 100 meter met 9,77 seconden, is aangekondigd. Maar mededeling één luidt: Powell komt niet, hij is geblesseerd en wil de tijd voor revalidatie volledig benutten. Onmiddellijk vertrekken veel verslaggevers, die Campbell reeds bij Adidas hebben kunnen spreken en in de mindere Jamaicanen niet geïnteresseerd zijn.

Maar daar liggen de mensen bij Puma niet wakker van. In hun perceptie is er, vooral dankzij de aanwezigheid van fotografen en televisiestations, genoeg publiciteit gegenereerd. Want daar is het de sportfirma's deze week om te doen. Niet om de sportieve prestaties; die tellen pas vanaf morgen als de tiende WK beginnen.

www.iaaf.org