Evans grossiert in dubbeltonen

Wat een domper. Raas je net lekker door de achtbaan op weg naar de volgende looping, wordt het vervolgens één lang recht stuk. Wie last er dan ook midden in een pas op gang gekomen vrolijk dampend fusionfeest een lange pauze in. Zoiets levert een maar moeilijk te overbruggen impasse op, zo bleek gisteravond bij het concert van de Soul Bopband op podium De Boerderij in Zoetermeer. Want zie maar eens het gevoel, de muzikale flow van de avond, terug te vinden.

Twee Amerikaanse topmusici, trompettist Randy Brecker en tenorsaxofonist Bill Evans, bundelden in 2003 hun krachten in een fusionband die verder gaat dan waar de vermaarde Brecker Brothers band destijds ophield. Al op de live-registratie van de vorig jaar gehouden grote Europese tournee, Soul Bop Band Live, klonk de mix van jazzfunk en bop heerlijk vet. De sterren line-up met naast Brecker en Evans, ook bassist Victor Bailey, gitarist Hiram Bullock, toetsenist Dave Kikoski en drummer Rodney Holmes, beloofde daarom een groovende, niet te versmaden fusioncocktail.

De Soul Bopband bleek een echt sterrenvehikel te zijn, waarin iedereen op een makkelijke manier zijn kunstje kon laten horen. De musici hadden duidelijk lol, maakten het zich vooral niet te ingewikkeld en gaven elkaar veel ruimte. In de dubbele set met stukken afkomstig van de laatste albums van Brecker, Evans en Bullock, had vooral fusiongitarist Bullock een opvallende rol. Zijn directe manier van communiceren, door bijvoorbeeld precies voor degene te staan met wie hij in duel was, zijn interactieve spel en zijn humorvolle aanwijzingen vormden een energiebron voor de hele groep. Terwijl het hele lichaam meebewoog reeg hij zijn noten overtuigend losjes aan elkaar.

Frontman Brecker hield zich teleurstellend op de vlakte. Hij leek er niet helemaal bij. Misschien was hij in gedachten bij zijn ernstig zieke broer, de saxofonist Michael Brecker. Maar misschien ook niet. In elk geval kwamen Breckers bijdrages deze avond niet echt uit de verf, met hooguit twee geïnspireerde solo's en een komisch bedoeld zangnummer door zijn alterego Randroid.

Dan speelde co-leider Evans, die een glanzende carrière op zijn naam heeft staan (Miles Davis, John McLaughlin en anderen), heel wat explosiever. Zijn solo's kwamen er weliswaar wat gelikt uit, maar klonken soms heerlijke hoekig en ze grossierden in de dubbeltonen. Daarnaast presenteerde hij zich als een echte publieksbehager met smakelijke introducties.

Concert: Randy Brecker/Bill Evans Soulbop Band. Gehoord: 4/8 De Boerderij, Zoetermeer.

    • Amanda Kuyper