`En dan heb ik ook nog een moffenhoer gespeeld'

Op Theaterfestival Boulevard, dat vandaag begint, speelt actrice Wendell Jaspers twee meisjes die op foute mannen vallen. Afgelopen seizoen werd zij genomineerd voor toneelprijs de Colombina.

,,Ik word wakker en ik zie dat we varen. Hij heeft me de vorige avond meegenomen van een feest. Ik heb mijn turquoise galajurk nog aan. Die boot was `van een vriend van hem.' Wil hij me ontvoeren? Hij weet veel meer van mij dan mogelijk is basis van één dronken avond.''

Op Theaterfestival Boulevard, dat vanavond in Den Bosch begint, speelt de talentrijke actrice Wendell Jaspers (Burundi, 1980) in twee verschillende toneelstukken. In de Verkadefabriek staat het zelfgemaakte C'est ça? Oui c'est ça, over de moeizame vriendschap tussen twee fabrieksmeisjes. En op een woonboot speelt Jaspers het liefdesduet Tij van schrijfster Frederieke Hijink, over een oudere man (Marcel Faber) die een jonger meisje meeneemt op een boot. Afgelopen seizoen trok de 25-jarige Jaspers enige aandacht doordat zij als volstrekte buitenstaander werd genomineerd voor de belangrijke toneelprijs de Colombina.

Festival Boulevard wil ruimte geven aan jong talent, en biedt veel voorstellingen op locatie. Jaspers: ,,Tij speelt op een geelrode woonboot. Wij nemen we de toeschouwers mee op een rondvaart over de Ertveldplas. Er kunnen slechts achtentwintig man per keer mee. Die zitten op witlederen banken in de huiskamer.'' Tij is losjes gebaseerd op de Griekse mythe over de god Hades die zijn nichtje Persephone, godin van de bloei, als zijn bruid schaakt naar de onderwereld. Jaspers: ,,Die mythe speelt slechts op de achtergrond mee. Een verwijzing is bijvoorbeeld dat ik vraag `hoe komen al die mensen hier?' wijzend op het publiek. Die mensen zou je dan kunnen zien als de doden. In de anderhalf uur dat de voorstelling duurt, vechten wij onze liefde uit. Het meisje is weliswaar min of meer ontvoerd, ze is ook uit vrije wil meegegaan naar de boot. Langzaam komt ook het verleden van het meisje naar boven: moeilijke ouders, moeilijke mannen.''

Jaspers – stevig blond meisje, opvallende groene ogen – is net twee jaar van de Eindhovense toneelschool, ze speelde vooral in Brabant, in kleine voorstellingen. Toch werd ze genomineerd voor de Colombina voor haar titelrol in Hokwerda's kind, gebaseerd op de roman van Oek de Jong. Zowel dat stuk als Tij en C'est ça werden geregisseerd door Madeleine Jutten-Matzer. Jaspers speelde een meisje dat niet loskomt van haar vader en op foute mannen valt. De jury roemde de wijze waarop Jaspers kwetsbaarheid en ontvankelijkheid aan kracht koppelde: incasseren en weer opstaan. De voorstelling, die slechts door weinigen werd gezien, wordt in januari hernomen.

Jaspers: ,,Is dat een Brabantse aanmoedigingsprijs, was het eerste wat ik vroeg toen ik hoorde dat ik was genomineerd. Op de prijsuitreiking voelde ik me zo'n buitenstaander. Alle acteurs omhelsden elkaar als oude vrienden. En ik stond er stilletjes bij. Het hielp ook al niet dat ik Ariane Schluter de hele tijd met `Ria' aansprak. Hans Croiset maakte een breed handgebaar waardoor er een glas rode wijn over mijn parelmoerkleurige galajurk ging. Actrice Nienke Römer gooide er meteen een glas witte wijn achteraan. Lief bedoeld, maar ik voelde me even helemaal niet welkom.''

C'est ça, oui c'est ça ook op de Boulevard te zien, was in 2003 Jaspers' afstudeervoorstelling: ,,tegenspeelster Kim Zonneveld en ik wilden iets maken over hoe overdonderd we ooit waren toen onze vriendschap begon.'' Toen hebben zij een bewerking gemaakt van de film La vie revée des anges (Zoca, 1998). In een fabriek sluiten twee meisjes vriendschap, maar ze zijn te verschillend. Jaspers: ,,Ik speel een nukkig, stuurs meisje. Ze gaat met foute mannen uit het dorp naar bed, maar wil met niemand contact. Inderdaad, weer foute mannen. En dan heb ik nog niet eens verteld dat ik ook nog een moffenhoer heb gespeeld.''

Theaterfestival Boulevard t/m 14 aug in Den Bosch. Inl. 073-6136771 of www.festivalboulevard.nl.

    • Wilfred Takken