Poldermeisjes

Ooit vroeg een Nederlander mij: ,,Hoe plannen Russen kinderen?'' Ik dacht dat hij een grapje maakte. ,,Ze plannen ze niet'', zei ik. ,,Ze houden van elkaar en als er iets uit voortkomt zijn ze gelukkig of niet.'' Pas in Nederland besefte ik dat hier zelfs zwervers hun agenda raadplegen voor hun planning.

,,Wij zijn eerder Vlamingen dan Nederlanders. We zien wel of het een jongetje of meisje wordt'', zegt Willemien. Maar na twee meisjes wil haar man uiteraard een jongetje.

,,Geplande kinderen verschillen van ongewenste door hun goede gezondheid, evenwichtigheid en succes'', verzekert een gynaecoloog me. Ik moet denken aan een toespraak van onze politieke commissaris in het Rode Leger. En aan een Duitse propagandafilm waarin soldaten van de Luftwaffe zich met houten kinderbedjes van het Oostfront huiswaarts spoeden om kinderen te maken.

Het kind is nog niet geboren, maar de gelukkige papa vervaardigt een houten ooievaar. Als het kind er is, stopt papa een baby (geen echte, maar van plastic) in de ooievaarsbek en zet dat alles voor zijn huis. Kijk, vergaap je: hier woont een gelukkig Hollands gezin. Gepland.