Botsende ambities in eLLektra

De Belgisch-Nederlandse coproductie eLLektra (mede gefinancierd door het Nederlands Fonds voor de Film) heeft een hoog abstract gehalte, reden wellicht waarom de film geen reguliere distributie kreeg. De Nederlandse coproducent IJswater Films nam daarom maar het heft in eigen handen en bracht zelf de film uit. In eLLektra is vrijwel elk personage symbool voor een van de vijf zintuigen. Wat gebeurt er als we onze reuk, gehoor, tastzin of smaak verliezen? Heeft het leven dan nog zin?

Regisseur Rudolf Mestdagh giet deze vragen in de vorm van een bewust overspannen vormgegeven en geacteerde thriller, waarin Serge-Henri Valcke mag schmieren als gangsterbaas Don Aimé. Hij is op zoek naar zijn dochter Ellen, die onder de naam eLLektra sms'jes uitwisselt met slachtoffers van bizarre ongelukken – ze bezit een knipselmap vol gruwelijke nieuwsberichtjes. Een dj die zijn gehoor verloor, een parfumeur zonder reukvermogen, een pianiste die vijf vingers kwijtraakte en een stripdanseres wier tong werd afgeknipt. In het begin van de eLLektra worden al hun verhalen vlotjes – met iets te veel beeldrijm – aan elkaar gemonteerd, waarbij het afknippen van de tong voor de meeste gruwel zorgt.

De `filosofische' levensvragen over hoe om te gaan met verlies botsen met de clichématige afwikkeling (al dan niet bedoeld) van het misdaadverhaal en maken de film erg onevenwichtig. Bovendien ligt bij Mestdagh de grens tussen pretentie en potsierlijkheid wel erg dicht bij elkaar, met soms tenenkrommende scènes als resultaat.

De ambities van Mestdagh doen hem in de zoetsappige finale de das om. Maar toch: hoeveel Nederlandse films durven soortgelijke ambitie te tonen met daarbij het risico gigantisch op hun bek te gaan? eLLektra kan bovendien de boeken in als eerste film waarin Matthias Schoenaerts (heel kort) samen met zijn beroemde vader Julien – die zijn eerste filmrol in 1955 speelde – te zien is.

eLLektra. Regie: Rudolf Mestdagh. Met: Gert Portael, Axelle Red, Matthias Schoenaerts, Serge-Henri Valcke, Ellen ten Damme. In: Filmmuseum, Amsterdam

    • André Waardenburg