De korting van ABN

Gaat het beter met ABN Amro? Oppervlakkig gezien had de bank een sprankelend tweede kwartaal. De omzet steeg op jaarbasis met 9 procent, een opmerkelijke prestatie voor een bank die jarenlang worstelde met groei. Sinds 2001 daalde de omzet telkens met zo'n 0,2 procent per jaar.

Bovendien was de verbetering niet alleen te danken aan ABN Amro's snelgroeiende Braziliaanse dochter. De twee grootste divisies van het concern, de Nederlandse tak voor particuliere bankzaken en de zakenbankdivisie, boekten ook goede resultaten. De Nederlandse divisie meldde een groei van 19 procent, ondanks de mindere economische groei. De zakenbankdivisie overleefde de storm op de derivatenmarkt en boekte een groei van 15 procent.

Maar het is te vroeg om topman Rijkman Groenink te feliciteren. In de eerste plaats werd de omzet geflatteerd door eenmalige baten. De zakenbank hield 43 miljoen euro over aan de verkoop van een belang. De Nederlandse divisie boekte een winst van 68 miljoen dankzij een andere wijze van boekhouden. Als deze baten buiten beschouwing worden gelaten, daalt de omzetgroei naar 6,6 procent.

Ook zijn sommige factoren, zoals de bloei van de sector voor hypotheekherfinancieringen, die de resultaten een stimulans gaven, over hun hoogtepunt heen. Groenink verwacht dan ook dat de prestaties in het tweede halfjaar zullen afnemen. Bovendien lijkt ABN Amro niet te profiteren van de operationele hefboomwerking die zich normaliter voordoet bij banken, waardoor het effect van een hogere omzet op de winst wordt versterkt. De winst van ABN Amro steeg slechts met 11 procent, ondanks een daling van de voorzieningen voor slechte leningen. Dit komt deels door een stijging van de belastingverplichtingen. Maar het is ook een weerspiegeling van de hoge kosten, ondanks de belofte die de bank vorig jaar deed om de bezuinigingen te versnellen. Zonder de boekhoudkundige veranderingen zou de verhouding tussen kosten en inkomsten bij de Nederlandse divisie op 77,2 procent liggen, hoger dan een jaar geleden. Bij de zakenbank is de verhouding ruim 90 procent

Eén van de redenen dat er niet zoveel werd bezuinigd zijn de afleidingen. Groenink probeerde Banca Antonveneta te kopen in een overnamestrijd die heeft geleid tot rechtszaken. Totdat Groenink kan aantonen dat hij de hoge kosten onder controle krijgt, verdient de bank het tegen een korting te worden verhandeld.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.