Veldhuis fleurt slotdag WK zwemmen op met zilver

Marleen Veldhuis heeft op de slotdag van het langebaantoernooi (50 meter) bij de wereldkampioenschappen in Montréal alsnog een medaille gewonnen. Op de kortste olympische sprintafstand, de 50 meter vrije slag, tikte de 26-jarige zwemster afgelopen nacht (Nederlandse tijd) als tweede (persoonlijk record in 24,83) aan, achter de Australische Lisbeth Lenton (24,59).

Vrijdag nog sloeg Veldhuis uit pure frustratie bijna de massagetafel in tweeën, na haar mislukte race op de 100 vrij (vijfde plaats), gisteren konden de armen in de lucht. Op de valreep voorkwam de oud-waterpoloster uit Borne een afgang van de zeventienkoppige zwemploeg uit Nederland, die gisteren met een magere score afscheid nam van het buitenbassin van het Parc Jean Drapeau: `slechts' één medaille, zes finaleplaatsen en zeven persoonlijke records.

Op de 100 vrij had Veldhuis vrijdag ook al snode plannen, maar ging ze ten onder aan de verzuring die onherroepelijk intrad na haar doldwaze eerste vijftig meter. Toen ze halverwege aantikte, bleek ze viertiende sneller dan de tussentijd van Jody Henry, die vorig jaar leidde tot het wereldrecord van de ook ditmaal weer oppermachtige Australische. Bovendien speelde de spanning Veldhuis parten, zo erkende ze gisteren tegenover persbureau ANP. ,,Ik was veel te onrustig in mijn hoofd. Ik was in mijn eentje en ging veel te veel nadenken.''

In de voorbereiding op haar slotafstand ging de pupil van trainer-coach Fedor Hes nadrukkelijk op zoek naar ontspanning. Met haar ouders zat ze een ochtend lang op een terras. Over de wedstrijd werd nauwelijks gesproken. ,,Ik heb lekker thee zitten drinken en gekletst over van alles en nog wat. Ik voelde me zoveel beter. Ingewikkeld gedoe past niet bij mij. Ik moet gewoon een bord voor mijn kop hebben om hard te kunnen zwemmen.''

Met haar zilveren medaille nam Veldhuis niet alleen revanche op zichzelf, het betekende ook haar eerste ereplaats bij een mondiaal toernooi op de (olympische) langebaan. Tot gisteren gold de studente economie vooral als `de kampioene van minder belangrijke toernooien': de post-olympische WK en EK kortebaan. ,,Ik wist zelf ook wel dat ik het kon, maar nu weet de buitenwereld het ook'', sprak Veldhuis ditmaal zelfverzekerd. ,,Ik had ook gezegd dat ik niet zonder medaille het vliegtuig in zou gaan. Ik heb woord gehouden.''

Komend seizoen wil het boegbeeld van het XLence Swimteam uit Amsterdam zich toeleggen op de wedstrijdreeks om de wereldbeker kortebaan. ,,Maar nu eerst genieten van mijn medaille. Ik kan terugkijken op een goed WK, al was er misschien meer verwacht. Maar de lat wordt nu gelegd op de prestaties van [olympisch kampioenen] De Bruijn en Van den Hoogenband. We hebben een stap gemaakt, maar dit is het eindpunt nog niet, ook niet voor mij.''

Grant Hackett beëindigde het toernooi zoals hij het zeven dagen geleden begon: met een overtuigende overwinning, ditmaal op zijn favoriete afstand waarop hij ongeslagen is sinds 1997, de 1.500 meter vrije slag. Met die zege werd de 25-jarige Australiër de eerste zwemmer uit de geschiedenis, die zijn titel driemaal met succes verdedigde. Bovendien is de student rechten nu de zwemmer met de meeste individuele wereldtitels (zeven) achter zijn naam.

Michael Phelps staat op zes en The Baltimore Bullet leed zaterdag een gevoelige nederlaag op de 100 vlinder, het nummer waarop de Amerikaan vorig jaar de olympische titel won, maar ditmaal werd afgetroef door zijn landgenoot Ian Crocker. Die nam op zijn beurt weer revanche voor zijn verlies in Athene, toen de sprinter niet volledig fit was omdat hij in de aanloop was getroffen door angina. Met zijn 50,40 haalde de 22-jarige Amerikaan uit Portland 0,36 seconden af van zijn eigen wereldrecord.

Phelps, vorig jaar winnaar van zes olympische titels, moest in Canada genoegen nemen met `slechts' twee individuele en twee estafettemedailles (4x100 en 4x200 vrij). ,,Laten het belangrijke lessen zijn met het oog op de Spelen in Peking in 2008'', mokte hij zaterdag.

Laszlo Cseh spoelde gisteren de kater van de Hongaren weg na het verlies van de wereldtitel bij het mannenwaterpolo, een dag eerder tegen Servië & Montenegro. De 19-jarige allrounder uit Boedapest won de moordende 400 meter wisselslag, en verbeterde met 4.09,63 en passant zijn eigen Europese record, dat sinds 7 juni van dit jaar op 4.10,10 stond.

Het toernooi in de hoofdstad van Québec leverde in totaal drie Europese en negen wereldrecords op. De laatste mondiale toptijd kwam gisteren op naam van Jane Edmistone; de Australische scherpte het record op de 50 school aan tot 30,45 seconden. De oude toptijd (30,57) stond sinds drie jaar op het erelijstje van de Britse Zoe Baker, die tegenwoordig de kleuren verdedigt van Nieuw Zeeland.

Het totaal van negen wereldrecords was meer dan waar vooraf op gerekend was, zeker in een post-olympisch seizoen, al bleef `Montréal 2005' achter bij de vorige wereldkampioenschappen, twee jaar geleden in Barcelona, toen vijftien mondiale records sneuvelden.

In het overall-medailleklassement, inclusief de vier overige disciplines (schoonspringen, waterpolo, synchroon- en openwaterzwemmen), eindigden de Verenigde Staten ditmaal met 39 medailles (zeventien goud, vijftien zilver en zeven brons) onbedreigd als eerste, vóór Australië (13/8/4) en China (5/5/7).