Parade zet door in modderpoel

Dankzij de weergoden en dankzij de Amsterdamse plantsoenendienst die het gras heeft weggehaald, staat het festival De Parade momenteel in een modderpoel. Maar de doorgezomerde Parademakers hebben het Martin Luther King Park met zand en houten plankiers toch goed begaanbaar gemaakt. De tenten staan in kronkelige straatjes, die het terrein wat onoverzichtelijk, maar wel verrassend maken.

Wie de regenplassen wil ontvluchten, kan aanmonsteren bij De Ark, een rondvaartboot die over de Amstel vaart, voor een voorstelling van de nieuwe toneelgroep De Familie Van. Een boerenechtpaar kreeg van God de opdracht een ark te bouwen, in afwachting van de nieuwe Zondvloed. Wij zijn de uitverkorenen. Er is echter één probleem: de boer heeft na de varkenspest gezworen ,,nooit meer met dieren te werken''. Terwijl God juist opdracht heeft gegeven om van alle dieren één paar mee te nemen. De uitverkorenen moeten de ongehoorzaamheid van de boer maskeren door de afwezige dieren te imiteren.

Na dit veelbelovende begin wordt de voorstelling wat leeg, warrig en rondrennerig. Er komt een drenkeling aan boord (achtervolging), de boer begint voorzichtig over een fokprogramma (plaatjes van varkensseks), maar de vertelling valt snel uit elkaar.

In het kleine, verrassende City Animals van Marcus Azzini's groep Teatro wordt de mens ook als dier bekeken. Azzini plaatst zijn spelers op één vierkante meter, omringd door een laag tuinhekje. Ze proberen pinda's buiten hun hok te eten. Vervolgens geven zij een reeks wist-u-dat-weetjes over de stadsmens (wist u dat Febo een afkorting is van Ferdinand Bolstraat?) en een geestige les in menselijk baltsgedrag.

Het kern-weetje van de voorstelling is dat stadsmensen de enige zoogdieren zijn die zich zo dicht opeen laten proppen, zonder dat ze elkaar gaan opeten. Azzini laat in het midden of dit een troostende gedachte is – de mens is zeer vredelievend – of een somber stemmende: de mens is zo goed in aanpassen dat hij zich werkelijk àlles laat welgevallen. Een meisje definieert zichzelf door middel van een meerkeuzetest uit een damesblad. Haar diepste wens is: ,,D. Gewoon iemand die bij me blijft.''

De Dutch Don't Dance Divison brengt een uiterst korte dansversie van Carmen, waarbij de muziek uit de opera van Bizet als instrumentale muzak klinkt. Sabrina Vis is een overtuigende Carmen met een grote wrede mond. Ze danst sterk en uitdagend. Maar verder is deze Carmen te luchtig, en geen moment verrassend.

Suver Nuver brengt een voorproefje van Extase, een voorstelling die dit najaar zijn officiële première beleeft. Extase is een performance rond het modieuze thema van de Arabisch-westerse botsing. Regisseur Ola Mafaalani heeft aan de vaste cast drie mooie Arabische spelers toegevoegd. Samen met de horkerige Friezen van Suver Nuver vormen zij een interessante cast, maar veel meer dan ronddansen en elkaar insmeren met modder doen ze nog niet. Er is één pregnante scène die het conflict pijnlijk verbeeldt: de Frieze reuzen proberen de kleine Sabri Saad el Hamus te dwingen zijn besneden geslacht te tonen (,,geintje!''). De spelers van Suver Nuver zijn gewoon om zich voor het publiek te ontbloten. Waarom doet hun Arabische gast dan zo moeilijk?

De Parade Amsterdam: De Ark, City Animals, Extase, Carmen. Gezien: 30/7 Martin Luther Kingpark, Amsterdam. Aldaar t/m 14/8. Inl. www.deparade.nl.