`Het wérkt niet op de rechterflank'

De kans dat in 2007 een brede, rechtse anti-immigratiepartij meedoet aan de Tweede-Kamerverkiezingen, is klein. Kandidaat-partijleiders willen niet samenwerken, mogelijke stemmentrekkers houden zich op de achtergrond en tussen de kandidaten die zich wél aandienen, zit niemand die, zoals Pim Fortuyn, op maatschappelijke steun kan rekenen.

Dit zegt hoogleraar politieke theorie Jos de Beus (UvA) vandaag in deze krant. De Beus vindt het ,,een raadsel'' dat er nog steeds geen partij met een zekere achterban is aan de rechterzijde van de VVD, terwijl daar electoraal veel winst te behalen valt. ,,Het wérkt gewoon niet op de rechterflank'', beaamt partijleider Michiel Smit van Nieuw Rechts.

De Beus' collega's Tillie en Fennema (tevens UvA) betoogden onlangs dat Nederland toe is aan een anti-immigratiepartij. Alleen op die manier zouden angstgevoelens in de samenleving over de islam of terrorisme een stem in het publieke debat krijgen.

De LPF heeft nu nog acht zetels in de Tweede Kamer, maar zou daaruit volgens de laatste peilingen verdwijnen. Het onafhankelijke Kamerlid Geert Wilders, die vorig jaar september uit de VVD-fractie stapte, stond hoog in de peilingen maar is gezakt naar vijf zetels. Andere partijen – zoals Nieuw Rechts (van het Rotterdamse gemeenteraadslid Michiel Smit), Forza! Nederland of Ons Nederland – spelen geen grote rol.

Samenwerking tussen deze partijen komt niet van de grond. Het van de LPF afgescheiden Kamerlid Hilbrand Nawijn begint in oktober een eigen partij en wil niet met Smit of Wilders in zee. Wilders is niet geïnteresseerd in samenwerking met Smit. Die voelt op zijn beurt wel voor een fusie tussen Nieuw Rechts en de Groep Wilders. Maar, zegt hij erbij: ,,Ik zie het niet zo in hem. En bovendien: als Wilders het goed doet, ondervind ik daar nadeel van. Het is eten of gegeten worden.'' Beide politici zijn voor extreem-rechtse partijen als de Nationale Alliantie en de Nederlandse Volksunie onbespreekbaar, omdat zij te pro-Israël zouden zijn.

Ruimte op rechts: pagina 2

    • Guus Valk