Fleurine gedijt het best in een chic korset

,,Ik donderde naar beneden in de armen van een nietsvermoedende meneer die de trap opliep. Daar lagen we, mijn linkerschaats met nog rollende wieltjes achter zijn oor. `Who the hell comes into the Village Vanguard with rollerblades on!' beet hij mij toe.''

Zo beschreef Fleurine de ontmoeting met de Amerikaanse pianist Brad Mehldau met wie ze ruim vier jaar geleden trouwde. Wat in elk geval een verstándig besluit was, want zaterdag redde Mehldau haar opnieuw, dit keer in het Amsterdamse Concertgebouw waar de zangeres in de Robeco Zomerconcerten in het deel voor de pauze leek af te stevenen op een sof.

Aan moed, inzet en présence ontbrak het haar niet; de zes weken geleden voor de tweede maal bevallen Fleurine zong voor de pauze ruim een uur en gedroeg zich op het podium heel ontspannen.

Dat desondanks je tenen soms kromden was te wijten aan muzikale gebreken. In sommige liedjes zong ze doodgewoon vals, in Think of One van Thelonious Monk met een tekst van haarzelf was haar timing houterig en in Bruce Springsteens Fire kon ze absoluut niet overtuigen dat er brandgevaar was. De voornaamste reden om te blijven zitten waren de goed uitgewerkte solo's van gitarist Jesse van Ruller en het korte gastoptreden van José Lopretti op melodica in diens eigen bossa nova Suavidade.

Dat Fleurine na de pauze veel beter gedijde was te danken aan Brad Mehldau. Aan zijn rijk gestoffeerde pianopartijen die voor haar als vangnet fungeerden en aan zijn arrangementen voor het Gustav Klimt String Quartet en -Trio. Simpel geschreven maar heel effectief en tot in de kleinste details uitgevoerd met grote liefde. In enkele liedjes in het Portugees en een in het Frans gezongen compositie van Michel Legrand blijkt dat Fleurine beter uitkomt in een chic korset dan in een ruime vrijetijdsjurk. Ook met bassist Johan Plomp en drummer Sebastiaan Kaptein erbij in de trage mars Change your Heart blijft het niveau op peil dankzij een duidelijk arrangement.

Dat Fleurine en Mehldau als toegift kiezen voor een snelle duoversie van Charlie Parkers Anthropology, op en top bebopjazz maar wel van A tot Z ingestudeerd, bevestigt slechts de conclusie van deze avond. Zangeres Fleurine Elisabeth Verloop (Utrecht, 1966) is tien jaar geleden in de jazz begonnen maar haar toekomst ligt daar niet. Bij het uitstippelen van een passende koers kan ze vast bij Brad Mehldau terecht.

Concert: Fleurine met band en gasten. Gehoord: 30/7 Concertgebouw, Amsterdam.

    • Frans van Leeuwen