De Frans Bauer van de Formule 1

Robert Doornbos reed gisteren in Hongarije zijn tweede race in de Formule 1. Een beloning voor zeven jaar volledige opoffering voor het racen. ,,De nek van die jongen is minstens tweemaal zo dik als de nek van jou en van mij.''

Als er één plaats bepalend is geweest in het leven van Robert Doornbos, dan is het wel Francorchamps. Op dat Belgische racecircuit kwam hij zeven jaar geleden Jacques Villeneuve tegen. ,,Hoe word je Formule 1-coureur?'' vroeg de toen zestienjarige Doornbos. ,,Door er alles voor opzij te zetten'', was het antwoord van de destijds regerend wereldkampioen. Dat deed de Rotterdammer vervolgens. Zijn hart lag tot zijn ontmoeting met de racerij bij de tennisbaan waar hij als getalenteerde speler bijna dagelijks te vinden was. ,,Na die dag in Francorchamps heb ik nooit meer een racket aangeraakt'', zei Doornbos later.

Zijn bezoek aan de Formule 1 was toevallig. Ook al had zijn vader vroeger rallywedstrijden gereden, Robert had nooit iets met racen gehad. Oké, hij reed als elfjarige graag met auto's op het terrein van zijn vaders bedrijf, maar bijvoorbeeld ervaring in karten (zoals Jos Verstappen en zijn huidige ploeggenoot Christijan Albers) heeft hij niet. Via een relatie van het bedrijf van zijn vader (verhuur en verkoop van grondverzetmachines) konden zij dicht in de buurt van de coureurs komen. ,,Met Villeneuve had Robert precies de goede getroffen: ook hij was relatief laat met racen begonnen en desondanks in de top terechtgekomen'', zegt Jeroen Vermeeren, die deel uitmaakt van het team rond Doornbos.

Niet alleen in 1998 was Francorchamps van groot belang voor Doornbos. Vorig jaar behaalde hij op dat circuit in de Formule 3000 zijn eerste overwinning in zijn eerste seizoen in die klasse. Het regende dat het goot en voorafgaand aan de race kwam Ian Phillips van het Formule 1-team van Jordan bij hem langs. ,,Drie jaar geleden stond hier een Spanjaard op pole en hij won de race in de regen met grote voorsprong op de rest. Een jaar later reed hij Formule 1'', zo kreeg Doornbos te horen. Het ging om Fernando Alonso die op dit moment zelfs het klassement in de Formule 1 leidt. ,,We gaan je een kans geven'', zei Phillips na de race tegen Doornbos die voor Jordan als derde coureur aan de laatste drie Grote Prijzen in 2004 mocht deelnemen.

Zeven jaar na het gesprek met Villeneuve heeft de Rotterdammer zijn doel bereikt. Dat is snel, maar het is Doornbos niet aan komen waaien. ,,Alles staat bij die jongen in het teken van het racen. Hij werkt er keihard voor'', zegt Hans Noomen, een van zijn sponsors. ,,De nek van die jongen is minstens tweemaal zo dik als de nek van jou en van mij.''

In 1990 is Doornbos in Engeland met racen begonnen, in de Formule Opel Lotus. ,,Het eerste seizoen wilde mijn vader gelukkig betalen. Ik weet nog dat ik in de eerste vijf races steeds tegen de muur eindigde'', zei Doornbos daarover. Toen was echter al duidelijk dat hij een snelle leerling was. Van de laatste vijf races won hij er vier en hij werd tweede in het kampioenschap.

Toch had hij het gevoel in vergelijking met de concurrentie op achterstand te staan door zijn gebrek aan ervaring. Hij stapte immers pas op zijn zeventiende voor het eerst in een raceauto. In 2000 besloot hij naar de Formula Medicine te gaan, ,,zeg maar de universiteit voor Formule 1-rijders'', zegt Jeroen Vermeeren. In het Italiaanse Viareggio heeft Doornbos de fitheid gekweekt die hij nodig dacht te hebben onder leiding van de `Formule 1-arts' Riccardo Ceccarelli. ,,Die is in 1990 met die school begonnen. Het verbaasde hem altijd dat renstallen miljoenen spenderen aan de nieuwste technologie, terwijl zij veel minder naar de fitheid van de coureurs keken'', aldus Vermeeren. ,,Alsof daar geen winst mee te boeken is.'' Zijn vader heeft het eerste jaar `school' betaald, later namen sponsors dit over.

Gezien zijn focus op het racen lag een verhuizing naar Viareggio voor de hand; de Rotterdammer trainde daar vijf uur in de fitnessruimte. Als hij in Italië is, doet hij dat nog altijd. ,,Ik wist van mezelf dat ik heel hard zou moeten werken om mijn eerste seizoen [in de Formule 3000, de leerschool voor de Formule 1] succesvol te zijn. De Formule 3000 is fysiek gezien een heel zware klasse, want je hebt geen stuurbekrachtiging zoals in de Formule 1 en je schakelt met de hand'', zei Doornbos eerder. ,,Dankzij mijn zware training was ik fysiek en mentaal sterker dan mijn concurrenten en hierdoor meer succesvol.''

Al in 2002 keek hij verlangend uit naar de Formule 1: ,,Mocht ineens de kans zich voordoen om te testen in een Formule 1-wagen, dan ben ik er helemaal klaar voor.'' Twee jaar later kon het. En het gebeurde zoals volgens de kenners volledig bij hem past: een debuut tijdens de vrijdagtraining met publiek, dus niet eerst een paar rondjes op een maandagochtend op een afgelegen circuit. ,,De meeste coureurs hebben niet de ballen om op een dergelijk podium te debuteren'', zegt Phillips van Jordan. Maar als je het hier wel durft, dan is het natuurlijk de beste manier om te debuteren.''

In drie races slaagde hij er veelvuldig in om de wedstrijdrijders op de vrijdag te verslaan. Maar in het weekeinde keek hij werkloos toe. Teambaas Eddie Jordan was meer dan tevreden over hem, maar toch kreeg hij dit jaar geen kans op het echte werk. Het team met de gele bolides kwam in andere handen en de nieuwe eigenaars geven de voorkeur aan een Indiase (Narain Karthikeyan) en een Portugese (Tiago Monteiro) coureur – omdat zij meer geld meenamen.

Frustrerend? Zeker, maar Doornbos weet hoe het werkt. Toen vorige maand de Oostenrijker Patrick Friesacher niet meer aan zijn financiële verplichtingen kon voldoen, profiteerde Doornbos weer. Ongeveer 2,5 miljoen euro wisten sponsors als onder meer Muermans (vastgoedbedrijf) en Terra Vitalis (CO2.TV, milieuvriendelijk beleggen) bij elkaar te brengen voor de resterende negen races. ,,Veel geld, maar er kijken wel een miljard mensen mee'', zegt Noomen van Terra Vitalis.

Hij noemt Doornbos een modelcoureur, ook voor sponsors. ,,Zodra die jongen zijn wagen uitkomt, heeft hij aandacht voor iedereen. Een echte Rotterdammer. Nuchter en zo van de straat. Ik vind hem de Frans Bauer van de Formule 1. We hebben ook plannen om een docu-soap over hem te maken.'' Verslaggever Nando Boers van Formule 1 bevestigt de toegankelijkheid van Doornbos. ,,Hij is joviaal, gezellig en relaxed. Sommige coureurs kunnen een knop omzetten. Zodra hij zijn helm opzet, wordt hij een ander mens. Albers kan die knop niet omzetten. Die is op het circuit niet joviaal.''

Doornbos is zich als geen ander bewust van het belang van zijn financiers. Zolang hij bij kleinere teams zit, moet hij geld meebrengen en is snelheid alleen niet voldoende, zei hij vorig jaar. ,,Snel, welbespraakt, charismatisch, pr-gevoel. Als je een combinatie hebt van alles, kun je een heel succesvol coureur worden in de Formule 1.''

Volgens Noomen is Albers ,,een verdomd aardige jongen'', maar lopen de sponsors meer weg met Doornbos. ,,Dat komt niet door Albers, maar meer door de mensen om hem heen. Ik heb niet de indruk dat die echt een team willen vormen. En dat is jammer, want twee Nederlanders bij Minardi is toch fantastisch.''

De twee coureurs lieten expliciet weten elkaar nauwelijks te kennen en dat ook niet als een probleem te zien. In het racewereldje draait het immers toch om jezelf. Volgens Vermeeren uit het team van Doornbos wordt de relatie tussen de twee Nederlanders echter steeds beter. ,,Ze kenden elkaar inderdaad ook nauwelijks, want hun carrière is tot nog toe heel anders verlopen. Vorige week op Hockenheim had ik de indruk dat hun relatie steeds beter wordt. Ze delen de beschikbare informatie. Dat is belangrijk. Ze hoeven niet met elkaar op vakantie.''

Aan Doornbos zal het volgens Vermeeren niet liggen. Die doet tegen iedereen altijd normaal. ,,Soms vragen mensen aan ons of wij bewust werken aan een imago van `doe maar normaal en voetjes op de grond'. Maar Robert zit echt zo in elkaar.''

    • Erik van der Walle