Alanis Morisette

Wat te denken als The Beatles hun meesterwerk Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band tien jaar na dato nog eens dunnetjes hadden overgedaan, maar dan met contemporaine studio- en synthesizertechnologie? ,,Geschiedvervalsing'', hadden we dan geroepen, en ,,geldklopperij''! De Canadese zangeres Alanis Morissette bewandelt de omgekeerde route en nam een akoestische versie op van haar megasucces Jagged Little Pill uit 1995, goed voor 30 miljoen verkochte exemplaren. In sommige opzichten is het album er beter op geworden. De oorspronkelijke productie van medecomponist Glen Ballard was hier en daar topzwaar, terwijl Morissette beter is gaan zingen. Ballard zag erop toe dat sterke songs als You Oughta Know en Ironic hun zeggingskracht behielden in een heldere akoestische context, met echte violen in plaats van synthesizers. Alanis laat haar stem niet meer te pas en te onpas overslaan en brengt rust in nummers die toen nog wel eens overspannen klonken, waardoor de dertien songs nu vijf minuten langer duren. Iets van de urgentie verdween, maar ook de gedateerde triphopritmes. Slotnummer Wake Up zingt ze veel mooier, dieper en wereldwijzer dan toen. Rest de vraag welke cd van Alanis Morissette we tot haar meesterwerk uitroepen: deze of het origineel.

Alanis Morissette: Jagged Little Pill Acoustic (Maverick/Warner)

    • Jan Vollaard