Het vooruitcontact

Wonen staat boven dit stukje. De titel verandert om de paar maanden. Vorige week stond er Buiten boven. Nu weer naar binnen. Wonen doe je binnen.

Maar wat is wonen? Niemand vraagt zich af wat wonen precies is. Wel hoe het moet. Daar zijn woontijdschriften voor die zeggen dat je je oude keuken moet slopen en andere stoelen nodig hebt.

In de wet staat dat je woont waar je bed is. En je toilet? Woondesignbladen reppen er niet over en de wet weet niet eens wat het is. Toch is het eigen toilet de kern. Dat is pas wonen. Thuis naar de wc. Wie elke dag voor 50 eurocent bij V&D naar de wc gaat woont niet wezenlijk ergens. Een zwerver.

Ik heb een Sphinx met een deksel. En een raadsel. Aan de binnenkant van het deksel zit een sticker met tekst in zes talen. In het Duits vriendelijk, in het Engels zakelijk, in het Nederlands dreigend: `Dit etiket dient verwijderd te worden vóór ingebruikneming.'

Vier jaar heb ik het volgehouden. Ik liet het zitten. Kijken wat er zou gebeuren. Niets. Nu eindelijk naar Sphinx gebeld en gevraagd waar dat etiket voor diende. Vermoedelijk zit er een code in verstopt, zegt een consumentenvoorlichtster van de aardewerkfabriek. Ze vertrouwt me toe dat ze thuis ook een Sphinx heeft, maar zonder plakker, ze weet het fijne er niet van.

De productmanager daarna aan de lijn kent ook de sticker niet en veronderstelt aanvankelijk dat bril met deksel van een ander merk is. Hij doet een modern voorstel. ,,U hebt vast wel een digitale camera, als u de pot met deksel open en deksel dicht fotografeert en mij de foto's mailt kan ik zien welk type u heeft.''

Acht minuten later belt hij terug. Hij is er uit. De sticker moet verwijderd worden omdat dat netter is. Geen gezicht, een plakker in je deksel. Maar waarom zit hij er dan? Volgt ingewikkelde uitleg. Bij het toilet is een gebruiksaanwijzing vastgeplakt aan de sticker die in het deksel vast zit. Een loodgieter die het toilet in een huis installeert oordeelt of de mensen die er wonen kunnen weten hoe de wc werkt. Zijn het mensen met ervaring, dan gooit hij de gebruiksaanwijzing meteen bij het oud papier. Maar de sticker doen ze zelf maar. Daarom staat het er op: Verwijderen.

De productmanager van Sphinx in Maastricht vindt het zo logisch als een lepeltje. Maar nu ik hem toch aan de lijn heb. De vormgeving. Een paar jaar geleden ontdekte ik dat ik niet de enige man ben die toiletpotten te klein vindt. Ik vroeg toen aan Sphinx naar de binnenmaten. Die bleek de catalogus niet te vermelden. Alleen buitenmaten staan er in. Eigen onderzoek leerde dat in Nederland vier miljoen volwassen mannen, mogelijk nog meer, met hun piemel klem zitten tegen het porselein. Ik schreef erover en kreeg veel reacties. Een besmuikte, van een vrouw op een architectenbureau die van het probleem wist, maar er met haar mannelijke collega's niet over kon praten. Mannen willen het niet op straat hebben. Ik kreeg ook per e-mail uitgelegd hoe een man met een hand in zijn schoot zijn piemel van het koude glazuur weg kan houden.

Bij Sfinx spreekt men volgens de productmanager van het vooruitcontact. De fabriek krijgt er inderdaad klachten over.

Wat doet u er dan aan?

,,Niks'', zegt de productmanager triomfantelijk. ,,We kunnen moeilijk onderzoek doen naar lengtes en proporties bij mannen. Bovendien moet een toiletpot mooi van uiterlijk zijn en goed functioneren. Een uitstulping om vooruitcontact te vermijden is lelijk en hij spoelt niet goed meer schoon.''

Voor Koninklijke Sphinx in Maastricht is hiermee de zaak afgedaan.

Bericht voor andere pottenbakkers: er is een gat in de markt van jewelste! Het sterft van te grote mannen.