Europa moet blik naar buiten richten

Een `nee' tegen de Grondwet leidt tot verlamming in een tijd dat de Europese Unie krachtdadiger moet worden. Wij Nederlanders willen fatsoenlijke internationale betrekkingen: een functionerende VN en instituties zoals het in Den Haag gevestigde Strafhof, naleving van het internationale recht en geen nadruk op militaire oplossingen voor internationale conflicten.

Dat is een onhaalbaar ideaal als de Europese Unie ten gevolge van ons `nee' geen alternatief voor het Amerikaanse beleid kan ontwikkelen. De Verenigde Staten vielen op dubieuze gronden Irak binnen en lapten het internationale recht aan de laars. Een stem tegen de Grondwet is daarom een stem voor de Amerikaanse aanpak. Want `nee' staat de verdere ontwikkeling van het gezamenlijk Europese buitenlands en veiligheidsbeleid in de weg.

Verwerpen van de Grondwet leidt tot een Europa dat vooral met zichzelf bezig is, terwijl de blik juist naar buiten moet worden gericht. Door de opkomst van Azië worden de komende tien jaar de kaarten in de wereld opnieuw geschud. Door de economische ontwikkeling van China en India zullen deze grote mogendheden samen met de Verenigde Staten en ten behoeve van hun eigen economische belangen de nieuwe wereldorde bepalen. Willen wij niet buitenspel komen te staan, dan moet onze stem worden gehoord. Europese verlamming als gevolg van een `nee' tegen de Grondwet verhindert een krachtdadige Azië-politiek. Dat draagt bij aan een stagnerende economische ontwikkeling en aan aantasting van onze welvaart en ons welzijn. Volgende generaties zullen ons verwijten dat wij in 2005 de boot hebben gemist.

`Nee' is vooral een protest tegen de dure euro, de snelle uitbreiding van de Unie, de opgedrongen onderhandelingen met Turkije, de invloed van de grotere landen en zelfs tegen de Nederlandse politiek. Maar onze toekomst kan niet ondergeschikt zijn aan deze boosheid, zeker niet als de Grondwet de Unie aantoonbaar effectiever, democratischer en doorzichtiger maakt. In het stemhokje gaat het daarom om de keuze tussen een protest tegen de situatie van nu en het perspectief van een krachtdadige Unie die mede de internationale betrekkingen vormgeeft en onze economische belangen verdedigt.