Jones viert tweede plek Hengelo met ereronde

Marion Jones praat veel, maar presteert vooralsnog weinig. Bij de FBK Games in Hengelo werd ze op de 100 meter tweede in een tegenvallende tijd. De Amerikaanse heeft bovendien als atlete esthetisch zwaar ingeboet.

Vooralsnog is er een verschil tussen de Marion Jones die praat en de Marion Jones die loopt. De verbaal sterke Amerikaanse sprintster laat er in interviews en op persconferenties geen twijfel over bestaan dat zij op haar oude niveau zal terugkeren. Maar op de baan maakt ze die uitspraken nog steeds niet waar. Ook niet in Hengelo, waar zij gisteren bij de Fanny Blankers-Koen Games op de 100 meter afgetekend werd verslagen door Chandra Sturrup van de Bahama's.

Meer dan het verschil in tijd Sturrup 11,15 seconden tegenover Jones 11,29 viel ze op met haar loopstijl. In weinig leek Jones op de atlete die tot vier jaar geleden op kracht en souplesse haar wedstrijden liep; ze liep de 100 meter destijds in één vloeiende beweging. Tegenwoordig lijkt de 100 meter voor haar een martelgang die ze alleen nog met een toegenomen plompheid en schokschouderend kan volbrengen. Als loopster heeft Jones esthetisch zwaar ingeboet.

Zo lang Jones haar tijden niet significant verbetert, kan de drievoudig olympische kampioene van Sydney onmogelijk de indruk wegnemen dat ze op haar naam teert. Sinds de Spelen van 2000 sprak alleen de tweede plaats bij de WK in 2001 in Edmonton nog tot de verbeelding.

Maar Jones is een icoon van haar sport en zal die status behouden, waar ze ook komt. Exemplarisch was gisteren de reactie van de media. Waar Jones omstuwd door fotografen een ereronde liep overigens zeer ongebruikelijk na een tweede plaats volgde op enige afstand Sturrup in haar eentje. De winnares moest zich tevreden stellen met het warme applaus van de 18.000 toeschouwers.

En waar Jones eenmaal buiten de baan in een trechter van verslaggevers liep, keek niemand om naar Sturrup. De enige die nog een beetje aandacht kreeg, was de Nederlandse Jacqueline Poelman, maar dan vooral om antwoord te geven op de vraag hoe het was naast Jones te lopen. Niet bijzonder, zou ze antwoorden. Maar noch haar zesde plaats noch haar tijd van 11,72 gaf aanleiding voor meer journalistieke aandacht. En dat vond Poelman zelf ook.

Ondanks haar nederlaag boekte Jones in Hengelo een overwinning. Maar die lag buiten de baan. De Amerikaanse mocht starten, waar veel andere organisatoren de sprintster weigeren te contracteren, omdat haar naam in verband wordt gebracht met de dopingzaak rond het Californische laboratorium Bay Area Laboratory Co-Operative (Balco). De dopingbeschuldigingen aan het adres van Jones werden tot nu nooit hard gemaakt.

Die `boycot' was aanbevolen door de Euro Meetings Group, de koepelorganisatie van 46 wedstrijden in Europa. Maar `Hengelo' was zo eigenwijs zich niets van dat advies aan te trekken toen bleek dat de sponsors Jones' komst om publicitaire redenen toejuichten en de internationale atletiekfederatie IAAF geen administratieve belemmeringen opwierp.

Op grond van het principe dat je pas veroordeeld kunt worden als je schuldig bent, brak de organisatie van de FBK Games de solidariteit en bracht het Jones, voor het eerst sinds de Olympische Spelen in Athene van vorig jaar, terug naar Europa. Publicitair een strategische zet, want de internationale pers was gisteren sterk vertegenwoordigd. De beelden van Jones gingen de hele wereld rond.

Het wekte geen verbazing dat Jones' manager Charlie Wells de loftrompet over de FBK Games stak en vertelde dat Jones haar driedaags verblijf in Twente als een warm bad had ervaren. ,,Een professionele organisatie en een wedstrijd met een mooie ambiance'', aldus Wells, die toegaf de FBK Games ook te gebruiken om elders een voet tussen de deur te krijgen. Wells: ,,Als Marion niet welkom is bij Golden-Leaguewedstrijden moeten we het in kleinere plaatsen zoeken. Vandaar Hengelo. En als het aan Marion ligt, komt ze volgend jaar terug, zo goed is het haar bevallen.''

Daarbij gaat Wells er gemakshalve van uit dat Jones niet zal worden geschorst ook al is ze onderwerp van een onderzoek door een strafcommissie van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Maar dat ziet de manager als een politiek besluit. ,,Wat moet er nog meer onderzocht worden dan hetgeen afgelopen jaar al is gebeurd. Wat is dat voor onzin? Dat je beschuldigingen onderzoekt, begrijp ik, maar werk dat dan binnen een maand af. Kom op zeg, je bent schuldig of niet. Nu sleept het al anderhalf jaar voort. Marion moet ook verder met haar leven.''

Maar hoe verklaart Wells dan haar grote verval in resultaten? ,,Heb jij een vrouw en kinderen? Nu, dan weet je dat na een bevalling het lichaam tijd nodig heeft om te herstellen. Zo simpel is dat. Maar ze is op de weg terug, neem dat van mij aan.''

En hoe zit het dan met de beschuldigingen van Balco-directeur Victor Conte, die in een televisie-interview verklaarde dat hij Jones doping heeft verstrekt en er getuige van is geweest dat de atlete zich injecteerde met groeihormonen? Wells meesmuilend: ,,Ach Conte, die is niet geloofwaardig. Hij kan geen enkel bewijs voor zijn beweringen leveren en geeft alleen maar voeding aan een heksenjacht.''

LIEFERS pagina 14