Frans chauvinisme werkt verlammend

Op geen enkel tennistoernooi is de invloed van het publiek zo groot als op Roland Garros. De Franse tennistoeschouwers kunnen mensen maken en breken.

Wie de luidruchtige massa in het stadion Philippe Chatrier eenmaal tegen zich heeft, kan rekenen op een verbale geseling. Zo ondervonden de laatste jaren Martina Hingis en Serena Williams in Parijs. De Argentijnse arbiter Damian Steiner was gistermiddag slachtoffer. Hij werd bij de partij tussen de Fransman Sébastien Grosjean en de Spanjaard Rafael Nadal gered door de regen, die verder spelen onmogelijk maakte.

Scheidsrechter Steiner weigerde aan het begin van de tweede set van zijn stoel te komen, toen publiekslieveling Grosjean hem had verzocht een afdruk van de bal op de baan te controleren. De fans kozen onmiddellijk partij voor de tennisser die aanvankelijk niet verder wilde spelen. Minuten lang lag de partij tussen Grosjean en Nadal in de achtste finales van de Open Franse kampioenschappen stil. Elke keer dat Steiner de mensen tot rust probeerde te manen werd het gejoel en gefluit luider. De komst van de Duitse hoofdscheidsrechter Norbert Peeck maakte het oproer alleen maar groter. Zelfs de Fransen in de VIP-boxen hielden hun duimen naar beneden. Het publiek wilde zich niet gewonnen geven in deze prestigestrijd.

De enige die een einde aan de onderbreking kon maken was Grosjean. De laatste overgebleven Fransman in het mannentoernooi maande met armgebaren het volk tot stilte. Nadat Grosjean al de eerste set met 6-4 had verloren, werd hij na de beslissing van Steiner, die een bal van Nadal had in gegeven, onmiddellijk gebroken. Maar op het moment dat de scheidsrechter de score omriep door door de microfoon, begonnen de toeschouwers weer massaal te fluiten. Elke bal die Nadal verkeerd raakte, werd begroet met gejuich. De Fransen lieten zich van hun onsportiefste kant zien. Maar ze kregen wel waar ze op uit waren. Het Spaanse talent Nadal leverde zijn service in en de stand was weer gelijk.

Daarmee was de strijd tussen het publiek en Steiner echter niet gestreden. De scheidsrechter kon de rest van de partij geen goed meer doen. Grosjean was echter wel zo verstandig geen discussies meer aan te gaan met de man op de stoel. Gedragen door het publiek dat elk punt van Grosjean luidruchtig vierde, vocht de nummer één van Frankrijk zich terug in de partij. Het stadion ontplofte bijna toen Grosjean de tweede set met 6-3 pakte. ,,Grosjean! Grosjean!'', klonk het luid.

De massa wilde Grosjean naar een verrassende zege schreeuwen, maar tot opluchting van Steiner en Nadal viel plotseling de regen met bakken naar beneden. Terwijl de partij werd voortgezet, verliet een groot deel van het publiek haastig het stadion. In de catacomben zagen de fans op kleine televisies hoe Nadal zich knap hervond en in de derde set een 3-0 voorsprong nam. De Spanjaard kreeg niet de kans een einde aan de partij te maken. Het kwam Steiner op een fluitconcert te staan, toen hij de partij wegens de regen moest staken. Daarmee hielden de Fransen in elk geval tot vandaag met Grosjean nog een landgenoot in het toernooi.

Het Franse tennispubliek had afgelopen weekeinde moeten toezien hoe Tatiana Golovin, Nathalie Dechy, Emilie Loit, Amélie Mauresmo en Paul-Henri Mathieu stuk voor stuk ten onder gingen. Alleen Mary Pierce wist zich te plaatsen voor de kwartfinales. Al had de oud-kampioene gisteren zichtbaar moeite de partij tegen Patty Schnyder naar zich toe te trekken. Ze had elf matchpoints nodig om opgelucht de armen in de lucht te kunnen steken. Pierce is morgen tegen Lindsay Davenport de laatste hoop voor de Fransen.

In tegenstelling tot Pierce bezweken haar landgenoten Mauresmo en Mathieu op pijnlijke wijze onder de druk van het thuispubliek. De Fransen mogen dan graag willen dat hun helden in eigen huis winnen, op Mauresmo en Mathieu werkt de aanwezigheid van de chauvinistische toeschouwers verlammend. Voormalig nummer één van de wereld Mauresmo kwam in Parijs nooit verder dan de kwartfinales. In de aanloop naar Roland Garros had ze de hulp gezocht van oud-kampioen Yannick Noah, maar in het treffen met de zeventienjarige Ana Ivanovic verkrampte Mauresmo andermaal.

Ook voor Mathieu had de steun van de Fransen een averechts effect. In 2002 had het toenmalige talent in de Davis-Cupfinale tegen Rusland in Parijs verzuimd het beslissende punt binnen te halen in een partij tegen Mikhail Joezni. Gisteren tegen de Argentijn Guillermo Cañas kreeg Mathieu twee matchpoints. Op de beslissende momenten kon de Fransman zijn zenuwen niet in bedwang houden. De druk van het moeten winnen was te groot geweest.

Hoe vaker Mauresmo en Mathieu voor eigen publiek onderuit gaan, hoe groter de druk van aanwezigheid van de Franse toeschouwers in de toekomst op hun schouders zal rusten. Nergens is rol die het publiek speelt zo groot als op Roland Garros, maar de Fransen zijn voorlopig beter in het breken dan in het maken van mensen.