The Motorcycle Diaries

,,Eigenlijk zijn er drie hoofdpersonen in The Motorcycle Diaries'', vertelt Robert Redford in een interview op de bonus-dvd bij de film: Ernesto, Alberto en La Ponderosa, de aftandse, in 1939 gebouwde Norton 500 motorfiets waarop beide jongens een reis door Zuid-Amerika maken.''

Ernesto is Ernesto Guevara, Alberto is Alberto Granado en samen vertrokken de student geneeskunde en de biochemicus in 1952 vanuit het Argentijnse Buenos Aires voor een reis door Zuid-Amerika. Het is de reis die van Ernesto Guevara `Che' zal maken, de revolutionair die tot de op dag van vandaag voortleeft op t-shirts en posters.

Regisseur Walter Salles omschrijft de roadmovie die hij op de reisdagboeken van Guevara en de vijftig jaar later geschreven memoires van Granado baseerde, dan ook als een overgangsritueel. Nou is elke roadmovie wel op die manier te bekijken. En laten de 10.000 kilometer die in The Motorcycle Diaries visueel verbluffend worden overbrugd zich vooral ademloos bekijken. Maar toch is er een stemmetje dat knaagt en zich afvraagt of de film ook gemaakt zou zijn als een van die hoofdpersonen niet later Che geworden zou zijn. Het echte drama zit natuurlijk in zijn latere, omstreden leven, maar daar houdt de film discreet op.

Che Guevara is in Latijns-Amerika dan ook nog steeds een gecompliceerde figuur. Een held in alle landen waar zij kwamen, merkte Braziliaan Salles. En iemand die op zoek was naar de vraag of er zoiets als een Latijns-Amerikaanse identiteit bestond.

Zijn antwoord werd uiteindelijk ideologisch gekleurd. In The Motorcycle Diaries wordt het antwoord muzikaal opgelost. Componist Gustavo Santaolalla weerspiegelt op zijn soundtrack alle verschillende muziekstijlen en instrumenten van de gebieden waar zij doorheenreizen en laat het geheel toch onmiskenbaar Zuid-Amerikaans klinken. Bij de 3-discversie van de film zit de soundtrack als extraatje bijgevoegd.

Salles en zijn acteurs Gael Garcia Bernal (als de charmante Che) en Rodrigo de la Serna maakten hun film `in de voetsporen van Che'. Zo heet ook de lange making-of die de film begeleidt. Daarin maakt `de 83-jarige jongeman' (aldus Salles) Alberto Granada de reis ook nog eens, al is het niet meer op een motorfiets. Overal waar hij komt, wordt de sinds de jaren zestig in Cuba woonachtige revolutionair nog steeds als een held begroet. Hij wil, geheel in de geest van zijn nog springlevende idealen, niet dat de jonge acteurs hem respectvol met `u' aanspreken. Dat is veel te formeel.

Film:***

Extra's:*****