`Ik voel hier een neerwaartse druk'

Hij is moe van het `aanhoudende gezeur' op het stadhuis. En dus stelt burgemeester Dales van Leeuwarden zijn ambt openlijk ter discussie.

Sinds begin vorig jaar is Geert Dales (VVD) burgemeester van Leeuwarden. Maar hij twijfelt nu al openlijk over zijn keuze voor de Friese hoofdstad. De voormalig wethouder in Amsterdam ergert zich aan de benepen sfeer, de roddel en het gezeur over in zijn ogen futiliteiten op stadhuis en in de regionale pers.

Spijt van uw komst naar Leeuwarden?

Dales: ,,Spijt niet, maar wel twijfels. Ik vraag me af of het verstandig is geweest dat ik hier naar toe ben gekomen.''

Waar stoort u zich vooral aan?

,,Aan het benepen bestuursklimaat en het gezeur en geroddel op het stadhuis en in de media over mijn manier van besturen. Ik wil met allure besturen, maar ik voel een neerwaartse druk. Terwijl ik omhoog wil. Het moet hier grootster worden en daar horen bestuurlijke risico's bij. Maar ik krijg de handen daarvoor onvoldoende op elkaar. Daardoor voel ik me geremd in de uitvoering van mijn ambt. Er volgt een aanhoudende reeks zeurderige berichtjes in de krant over mijn huisvesting, die mij beschadigt. Dat gezeur over kleine dingen heb ik nog niet eerder meegemaakt.''

Was dat in Amsterdam anders?

,,Daar ging men het debat openhartiger aan. Daar zeggen ze de dingen recht in je gezicht. Hier gebeurt dat achter je rug. Er wordt ontzettend geroddeld. Ik hoor verhalen uit de derde of vierde hand en daar word ik verdrietig van. Dan wordt er gezegd dat ik alles doe om mijn eigen positie te verbeteren en meer macht te krijgen. Nou, dan had ik beter in Amsterdam kunnen blijven, daar was ik loco-burgemeester van 740.000 inwoners, hier van nog geen 100.000. Er komen schriftelijke vragen uit de raad over futiliteiten. Of ik bepaalde dingen wel mag doen en of ik niet te veel in de Randstad ben.''

Maar u bent toch ook veel in het westen?

,,Ja, maar ze zochten een netwerker, een doener, iemand met een groot regionaal, nationaal en Europees netwerk. Dat heb ik allemaal. Ik ben besluitvaardig, ik jaag discussies aan en dan is het nog niet goed. Ik zeg dan: jullie vroegen toch iemand die zijn vleugels wilde uitslaan? Maar ik heb het gevoel dat ik daar onvoldoende draagvlak voor krijg van de raad. Ik heb het idee dat ze hier liever een dorpsburgemeester willen. Een raadslid heeft het eens zo verwoord: `De vertrouwenscommissie koos de beste, maar niet de beste voor Leeuwarden.' Dat is toch veelzeggend.''

U bent gewoon een maatje te groot voor Leeuwarden?

,,Dat zeg ik niet.''

Maar wat u zegt, is niet mis.

,,Ach, het ligt allemaal erg gevoelig. Ik had me meer voorgesteld van het burgemeestersschap. Ik schud nu mijn ergernis van me af, zoals een natte hond zijn vacht uitschudt, want het zit me ontzettend dwars. Ik heb eerder met de fractievoorzitters gesproken over het bestuurlijke klimaat, dus die horen nu niks nieuws. Ook de rest van het college weet ervan. Van hen krijg ik trouwens wel steun voor mijn aanpak.''

Wat mist u nu het meeste in Leeuwarden?

,,Een inspirerende werkomgeving. Een tekort aan groots willen denken. Maar wie weet verandert het nog. Ik hoop op een open debat. Misschien steekt de raad de hand in eigen boezem en vinden de raadsleden dat ik toch een punt heb. Ik ga vol goede moed verder. Maar er moet wel iets veranderen.''

Dus u blijft waarschijnlijk niet de volle zes jaar in Leeuwarden?

,,Niet als er niks verandert. Op een gegeven moment ga ik voor mezelf de balans opmaken. Wanneer zeg ik niet; dat duurt nog wel even. Als er dan geen inspirerender werkomgeving om me heen is en onvoldoende enthousiasme, kan het zijn dat ik weg ga. Een belangrijk ijkpunt is bijvoorbeeld of de nieuwbouw van het Fries Museum er komt op het Zaailand. Hakken we de knoop door en durven we het aan? Dat nieuwe museum staat symbool voor de vraag of de raad en de publieke opinie meer allure willen in de stad en grootser willen denken.''