Haest & De Graaff testen huize Broeckmeulen

Haest & De Graaff testen vakantiehuizen voor groepen en families. Deze week bezoeken ze, in zwart gekleed, het witte stadje Thorn

Haest en De Graaff lopen in het witte stadje Thorn over een verstild plein met deftige woonhuizen. We zijn op weg naar huize Broeckmeulen op nummer 9. Eeuwen geleden lieten de adellijke dames van dit stadje keien uit de Maas halen om het plein in mooi patroon te plaveien. Hun mooie muiltjes zouden zo niet langer besmeurd worden door de modder. Net als de dames van weleer bewegen wij ons met opgeheven neus. Onze huid is stralend bleek als de huizen om ons heen.

Thorn werd meer dan duizend jaar terug gesticht als abdij voor benedictinessen. Het klooster ontwikkelde zich tot een gemeenschap voor wereldlijke adellijke dames. Wereldlijk: de kloosterdames – noem ze geen nonnen – hoefden geen bindende gelofte af te leggen. Bovendien mochten zij overdag in deftige herenhuizen verkeren, als zij zich 's avonds maar op tijd bij de slaapzalen in de abdij meldden. Zelfs het verzoek van de dames om hun zwarte gewaad af te werpen werd na lang geduld door de Paus beloond. Zij gingen in het wit door het leven. Stom dat wij daar niet op hebben gelet, ons zwart is te somber voor deze omgeving.

Ons huis uit 1750 ligt tussen de pastorie en de voormalige woning van de decanes. De witte muren vouwen zich in L-vorm om een kleine voortuin achter een hek. De stamboom van Haest en de Graaff hoefde niet doorgelicht. Onze wereldlijkheid lijdt geen twijfel. De sleutel ligt in de hand. En als achthonderd jaar geleden in vrijheid kon worden beleden, waarom zouden wij dan bang zijn voor het zware juk van het geloof?

De trekbel eindigt in een Heilig Kruis. We openen een imposante voordeur en treden binnen in een prachtige hal. Op donkergrijze marmeren plavuizen staat een antieken dekenkist, hoog boven ons hoofd hangen een everzwijn en een kroonluchter met groen glas.

De monumentale trap is uitnodigend, maar wij worden verleid door het licht dat ons van rechterzijde toe straalt. We komen in een hoge kamer waar een vooroorlogs voetbalspel voor een zwarte piano met ivoren toetsen staat. De openslaande deuren naar de tuin worden omlijst door gordijnen van rode ruwe zijde.

DE ALLERHOOGSTE

Trapsgewijs loopt de weelderige stadstuin naar beneden. Wij belanden in het paradijs. Op het terras direct aan de witte gevel staan sierlijke franse tuinstoeltjes voor ons klaar. Vanaf deze majestueuze plek zien we het groene achterland en de glinstering van de Maas achter de daken. We laten onze wangen zachtjes roze kleuren. In de leuning van de trap naar het lager gelegen gazon lezen we In Hoc Sales. Voor mijn Allerhoogste. Wie het ook zij, wij zijn de Allerhoogste dankbaar.

Langzaam slenteren we naar beneden tussen rode eik, lariks, kamperfoelie, laurier en rozenstruiken, lopen over knalgroen gras langs een intiem zitje met een palm en eindigen bij een riant zwembad omgeven door zwart marmer.

Eerst inspectie, dan ontspannen. Haest wil de keuken zien. Deze is zowel luxe als sfeervol met rustieke buffetkasten en alle apparatuur die we kunnen bedenken. Voor zeer speciale gelegenheden – zoals ons zeer hypothetisch bruiloftsfeest – mag het ivoorkleurige servies uit de antieken kast in de tussenkamer gebruikt worden. Voorlopig zijn we al bang genoeg de serveerschalen uit de gewone kastjes op de leistenen vloer kapot te laten kletteren.

In de grote eetzaal met aangrenzende salon versmelten antiek en oosterse elementen in een prachtige harmonie. Onder het bewerkte plafond met kristallen kroonluchter staan uitheemse kandelaars symmetrisch op lange tafels. Prachtig bewerkte Afghaanse hoedjes hangen netjes gegroepeerd boven de oude sacristiekast met druiventros, tien geboden en kruis. Aan de tuinzijde staan kerkbankjes voor de hoge smalle ramen. In huize Broeckmeulen worden we ondergedompeld in weelde, overdaad, oude glorie, rust en luxe.

BINNEN VERDWALEN

Alle geplande uitstapjes laten we vallen. Een weekend is bijna te kort om het hele huis te bewonderen. We verdwalen op de bovenverdiepingen in reusachtige slaapvertrekken, knusse zolderkamertjes, lopen over grote en kleine trappen, door halletjes en portalen. Dieprode, muisgrijze en zachtoker wanden, parketvloeren en een overdaad aan authentieke details en decoratie. Tot onze grote verrassing vinden we op de valreep een complete salon met poolbiljart en achter de laatste bescheiden deur een ruime hal met nog eens vier deuren naar enorme slaapvertrekken.

We komen bij op het prachtigste bed - een donker houten koningsledikant - en vleien ons tegen de kussens op een geborduurd Venetiaans sprei. Door de hoge ramen kijken we uit op het plein. In vroeger dagen stroomde het plein vol met vrijgezellen heren die van heinde en verre naar dit stadje trokken. Waar elders liepen zoveel dames van stand vrij rond!

Van uitzinnige vreugde om al de weelde en lichtheid zouden we het liefst alle baden in de negen verrukkelijke badkamers tegelijk aanzetten. Maar omdat wij netjes opgevoed zijn, bedwingen we onze spilzucht en besluiten te baden daar waar al water is.

Onder Gods goedkeuring gaan wij vertier maken. Haest roetsjt de traptreden af en plonst in het zwembad terwijl de kerkklok slaat. De Graaff loopt naar kampioensbakker Housman aan de overkant.

Met haar armen vol Thorner Knapkoeken en Maaskeien rent ze even later opgewonden de tuin in: ,,Het hele plein staat vol heren!'' Samen gluren we voorzichtig door de ramen van de salon en zien de heren voor het huis, opgesteld in rijen van vier. Dat ons bezoek zo snel opgemerkt is. De heren hebben prachtige kostuums aan, we knijpen met onze ogen. Dan zien we opeens het logo op hun kledij. We zijn getuige van de huldiging van de Koninklijke Harmonie van Thorn.

Broeckmeulen, Wijngaard 9, Thorn

Inlichtingen: www.mulleners.nl/thorn, Mieke Römkens 06-22313231

35 personen/13 slaapkamers, huurprijs: weekend vanaf 1600 euro, week vanaf 2400 euro