`Eén ding is zeker, je komt altijd beneden'

Onur Air mag weer vliegen. De eerste vlucht sinds het opheffen van het vliegverbod, van Rotterdam naar het Turkse Antalya, verloopt vlekkeloos.

Een serene rust heerst aan boord van vlucht OHY 602. Het toestel van Onur Air is net vertrokken vanaf Rotterdam Airport voor een drieënhalf uur durende vlucht naar de Turkse badplaats Antalya.

Er klinken toch even wat ooh's en aah`s als de Airbus A321 bij het klimmen door de sluierbewolking boven Nederland lichte turbulentie treft. Het blijft tenslotte een maatschappij die in het beklaagdenbankje zat, dus je weet maar nooit. Na tien minuten gaat het bordje `stoelriemen vast' uit en zitten de 200 passagiers er relaxed bij.

Een ironische situatie deed zich even daarvoor aan de grond voor. Niet het geplaagde Onur Air, dat tussen 12 en 24 mei een vliegverbod had in Nederland, maar zijn grote concurrenten Transavia en Martinair kampen met moeilijkheden. De vlucht van Martinair blijkt te vol geboekt: dertig passagiers met een ticket, maar zonder stoel, krijgen de mededeling dat ze naar Schiphol moeten, om daar een vlucht te pakken. Een machine van Transavia loopt behoorlijke vertraging op door een technisch mankement. Op de gezichten van de Onur-staf staat subtiel leedvermaak te lezen.

Lenie (55) en Piet Bolle (61) uit Zoetermeer gaan al meer dan tien jaar naar Turkije, ook met Onur Air, en ze hebben nog nooit problemen gehad. Voordat ze instappen zeggen ze ook nu geen moment te hebben geaarzeld om de reis te boeken. ,,Als het niet veilig was, hadden ze toch niet gevlogen?'', zegt Piet. En Lenie heeft al in zo veel toestellen gezeten. ,,Man, ik heb nog met een oude Dakota gevlogen, al was dat wel in 1964.''

Het echtpaar gaat twee weken op vakantie met hun vrienden Anita (50) en Gerard Bekink (61). ,,Eén ding is zeker, je komt altijd beneden'', grapt Gerard. ,,En als we naar beneden gaan, gaan we met z'n allen'', voegt Lenie Bolle er snel aan toe. Anita's zwager zat begin deze maand op de vlucht van Onur Air die boven Schiphol een motorstoring kreeg en terug moest. Anita: ,,De schrik zat er bij hem goed in, maar hij is daarna wel gewoon met Onur Air verder gevlogen.''

Onur Air legt vandaag, hoog in de lucht, de loper uit voor zijn passagiers. Iedereen krijgt bij het betreden van de cabine een rode of witte anjer en een brede glimlach van de stewardessen. Na het vertrek gaan er champagneflessen van een goed merk (Mumm) open en vloeit de drank. De Nederlandse advocaat van Onur Air, Frans Vreede, spreekt over de geluidsinstallatie de passagiers toe. Hij legt de situatie van de afgelopen weken uit en zegt dat Onur Air er niets aan kon doen. ,,Vandaag is ons toestel in Rotterdam door de autoriteiten helemaal nagekeken. Van binnen en buiten elk schroefje. En ze hebben toch nog een technisch mankement gevonden: één van de asbakjes zat los.''

De Amsterdamse buschauffeur Bert Schoemaker (56) dacht nog iets anders te hebben gezien. ,,Die ene band leek me zo zacht.'' Zit hij daarover in voor de landing? Welnee. Maar zijn vrouw Jannie naast hem tuit veelbetekenend de lippen en wiegt met haar hoofd alsof ze wil zeggen: je hoeft je niet zo groot te houden, Bert.

,,Onze dochters zeiden tegen ons: Ma, moet dat nou, met Onur Air?'', vertelt ze. ,,Maar wij zagen het probleem niet.'' Het stel boekte bij internetverkoper Maxisun een achtdaagse reis naar de Turkse zon. De touroperator gaf wel de mogelijkheid een andere maatschappij te kiezen dan Onur Air, maar dat was niet gratis. Het zou tussen de 150 en 300 euro per persoon extra kosten en dat hadden ze er, op een reis die 500 euro kostte, niet voor over.

Esat Aksak, de algemeen directeur van Onur Air in Nederland, is nog steeds gepikeerd over de behandeling van zijn bedrijf door de Nederlandse autoriteiten. ,,Er was niks aan de hand met het onderhoud en de kwaliteit van onze toestellen. We hebben voortdurend het vertrouwen gehad dat er een oplossing zou komen. Wij betreuren het ten zeerste dat onze passagiers en zakenpartners gedupeerd zijn.'' Een gezelschap van zes jonge Turkse koppels uit Brabant spreekt zich fel uit over het verbod wat `hun' Onur Air door Nederland werd opgelegd. Ze zien er een komplot achter. ,,Er was in feite niks mis met Onur Air'', zegt Ibrahim Sifri. ,,Nederlandse maatschappijen wilden de Turkse eruit concurreren. Ze dachten dat de Turken in Nederland dan wel met Transavia gingen vliegen. Maar de Turken stapten gewoon over naar Turkish Airlines.''

In het toestel heerst een uitgelaten sfeer. Onur Air doet er alles aan om de vlucht perfect te laten verlopen, maar aan het onweer boven de Middellandse Zee kunnen ze niks doen. Het vliegtuig schudt een tijdje fors heen en weer en even klinken er weer angstkreten.

Het laatste stuk gaat door een heldere lucht boven de Turkse kust. De landing in Antalya is als een veertje op een donzen kussen. ,,Dat viel me erg mee: een pilsje, bakje rijst met wortelen en koffie toe'', zegt Bert Schoemaker. ,,Alleen naar die banden ga ik straks toch nog even kijken.''