Diner op bed

Gekwetst ondervindt Joep Habets dat een bezorgmaaltijd niet enkel geluk brengt

Onthand ben ik. Of beter, ontbeend. Met een gekwetste enkel door een ongelukkige val lig ik met mijn voet omhoog. Het struikelen zit in de familie. `Een kwestie van voeten niet optillen', zegt de koude kant. `Zwakke enkels', zeggen de Habetsen.

Hoe dan ook, mijn actieradius is een meter of tien en restaurantbezoek zit er niet in. En als de berg niet naar Mohammed komt, dan moet Mohammed naar de berg komen. Ik laat een restaurantmaaltijd thuisbezorgen voor een diner op bed.

Op internet vind ik drie bezorgdiensten, maar het restaurantaanbod op de verschillende sites vertoont erg veel overeenkomsten. De dekking over het land is sterk wisselend, net in mijn postcodegebied veel keuze. Al lijkt die wat groter dan hij feitelijk is, want het aanbod van het gros van de deelnemende restaurants valt in de categorie pizza's, spareribs en oosterse maaltijden.

Het overwegend Italiaanse aanbod van de Go Freshshop springt eruit als het gaat om culinaire ambitie. Gerechten als `gegrilde zwaardvis met citroendillepesto, zoete pistachenoten en courgettelamellen' klinken aantrekkelijk. Het kost dan ook geen enkele moeite om voor ongeveer zestig euro een Italiaanse viergangenmaaltijd voor twee personen samen te stellen.

Bijna exact op het gevraagde tijdstip staat de bezorger voor de deur met twee papieren tasjes. Het is net als met een kerstpakket. Je weet ongeveer wat je mag verwachten, maar toch is het uitpakken spannend. Zo staat de tomatensoep wel op de rekening maar ontbreekt die in de tas. Het eten zit in plastic bakjes. Bij aflevering is de temperatuur van de gerechten tussen warm en lauw. De bakjes zijn geschikt voor magnetron en dat is handig. Zij het dat ze niet altijd de ideale verpakking vormen. Bijvoorbeeld de warme Roseval aardappeltjes uit de oven gaan er bepaald niet op vooruit in afgesloten plastic bakjes. De Viognier Vin de Pays d'Oc komt gekoeld. Hij heeft de kleur van appelsap en blijkt geoxideerd. Dat kan gebeuren, maar het is ook wat overmoedig om in 2005 witte wijn uit 2001 te leveren.

De crostini, belegd met vis en vlees, en de bruschetta met geitenkaas, rucolacrème en vijgencompote, hebben niet onder het transport geleden. Ze zijn knapperig en smakelijk en geven kruimels in bed.

De tagliatelle met lamstoofvlees, wittewijntomatensaus, spinazie en pijnboompitten komt in een forse portie, een Hollands hoofdgerecht. Gedeeld door twee is het een keurige hoeveelheid voor een pastagang in de Italiaanse traditie. De pasta heeft ook de Hollandse gaarheid, is dus te zacht en roept vage herinneringen op aan studentikoze blikspaghetti. Het lamstoofvlees heeft een goede, maar wat flauwe smaak.

In het algemeen heeft de Go Freshshop een zeer bescheiden hand bij het strooien met zout en peper. De pasta, de aardappeltjes en de dressing op de sla zouden wat meer pit mogen hebben.

Verse kruiden worden wel gebruikt, met een royale hand zelfs. De gegrilde zwaardvis is daardoor een pendant van paling in 't groen. De visfilet is nogal dun gesneden en een tikje droog, waar zwaardvis snel aan lijdt. De varkenshaas is juist weer fors bemeten, maar ook aan de droge kant. Er zit goede pestoroomsaus bij waarin twee plakken geitenkaas drijven die de vleessmaak overheersen.

Als dolce is er ter afsluiting chocoladenotentaart, hij oogt als een brownie en smaakt naar cake. Het is al met al een maaltijd die niet enkel geluk brengt en het enkelleed slechts ten dele verzacht. Voortaan til ik mijn voeten maar weer op.

www.urbanbite.nl

www.hapgids.nl

www.thuisbezorgd.nl