De krant antwoordt:

Mag een, in dit geval, freelance journalist die als tekstschrijver een betaalde opdracht voor het Amsterdamse stadsdeel De Baarsjes heeft uitgevoerd, daarna in de krant over het openbaar bestuur in die wijk schrijven?

Nee, dat had niet gemogen. Daar hadden we de lezer, de krant en de auteur voor moeten behoeden. De briefschrijvers zetten terecht vraagtekens bij de samenloop van belangen bij de auteur, die naar mijn mening samen de schijn van partijdigheid oproepen. Maar een gemankeerde reportage is het desondanks niet geworden. Schijn is nog iets anders dan werkelijkheid. Het verhaal heeft inderdaad een positieve grondtoon, maar geeft voldoende kritische en genuanceerde informatie om als tegenwicht te dienen. De journalist schreef in de afgelopen vijf jaar ruim tien grote reportages over het leven in de grote stad, meestal in M. Dit alles zonder enige connectie of voorafgaande opdracht van wie ook. Net als zijn laatste artikel over De Baarsjes waren deze verhalen goed gedocumenteerd, grondig uitgezocht en uitgebreid verantwoord. Vaak wierpen ze nieuw licht op het leven in de stad, zoals het portret van een straat in de Amsterdamse Pijp in 2002. Of toonden ze de andere kant van de medaille, zoals zijn interviews met geslaagde allochtonen in 2004, `Het is niet altijd leuk in Nederland'.

Voor zijn reportage in M over De Baarsjes interviewde Andersson Toussaint 35 mensen. Hij deed er in het najaar van 2004 viereneenhalve maand onderzoek. Het artikel is 7.700 woorden lang, ongeveer honderd maal zo lang als deze rubriek. Het voldoet ruimschoots aan de ambitie van de krant, verwoord in de beginselen van de krant, de lezers ,,in de eerste plaats de ruimst mogelijke informatie te geven, op grond waarvan zij dan zelf hun eigen mening kunnen vormen''.

Het idee voor dit stuk kwam inderdaad voort uit een commerciële opdracht in het voorjaar van 2004 om bijdragen te leveren aan het jaarverslag van de stadsdeelraad. Zo leerde de auteur de buurt kennen en stelde hij de krant voor om er dieper op in te mogen gaan. Overigens vermeldde hij z'n eerdere opdracht van het stadsdeelbestuur. De redactie had toen moeten onderkennen dat hierin een probleem zou kunnen schuilen, maar liet dit na.

De briefschrijvers noemen als kernbezwaar dat het artikel voorbij gaat aan de wijze waarop het stadsdeelbestuur de onafhankelijke vrijwilligersgroepen `om zeep' heeft geholpen. PvdA en GroenLinks zouden daarbij een dubieuze rol hebben gespeeld. Dit aspect is inderdaad niet in het artikel behandeld. Maar dat kan alsnog. Daarom zeg ik toe dat de krant zal onderzoeken of deze grieven reeël zijn en het waard zijn om alsnog in de krant te worden belicht. Dat kan leiden tot een vervolgpublicatie over De Baarsjes in de krant, waarin het beeld wordt aangevuld dat in M werd geschetst. Daarmee voldoen we naar mijn mening aan onze plicht jegens de lezer.

Nieuwe kwesties: lezerschrijft@nrc.nl