Schrale en sleetse argumenten van politici

Ik ga stemmen vóór de Europese Grondwet en ik stem ja. Maar het is een moeilijke beslissing geweest en er was een interview met een visionair en historisch bewust politicus als Joska Fischer (Buitenhof, 22 mei) voor nodig. Het is in de eerste plaats mijn eigen politieke partij D66, die me in moeilijkheden heeft gebracht. Wat een onwaarschijnlijk naïeve gedachte dat een referendum over een zo complex document als de Grondwet kan gaan over de inhoud van het document. Wat een gebrek aan realiteitszin niet te beseffen dat `Europa' voor iedereen vastgeklonken zit aan beelden. En dat we, gegeven de abstractie van het document, niet anders kunnen dan ,,stemmen over die beelden''.

In de tweede plaats brachten veel van de huidige politici me in verwarring. Als het zo belangrijk is om vóór te stemmen, waar bleef dan de betrokkenheid, het enthousiasme, de visie, waar bleven de argumenten die mij konden helpen een afweging te maken? Natuurlijk, ik hoorde economische en milieu-argumenten. Ik hoorde bestuurlijke, juridische en veiligheidsargumenten.

Maar wat schraal en sleets gekleed, wat kleurloos en verschoten. Dat geeft een raar dubbel gevoel. Je kunt er als weldenkend mens niet tegen zijn. Tegelijkertijd roept het irritatie op, omdat die `vertalers' het kennelijk niet de moeite waard vinden na te denken waarvan zij de vertalers zijn, over wat de essentie van hun boodschap is en waar hun argumenten voor staan. De schraalheid van de argumenten is tekenend voor het politieke debat (of liever het gebrek daaraan), de impliciete houding ,,het is bijzonder ingewikkeld, dus vertrouwt u me maar'' is onterecht (want ze deden geen moeite mijn vertrouwen te winnen) en het folderen als noodscenario bij gebrek aan debat is armzalig.

Het was een inspirerend buitenlandse politicus die me in herinnering bracht dat we met een verenigd Europa zeer nastrevenswaardige doelen voor ogen hebben, dat de argumenten om nu voort te gaan op de ingeslagen weg nog niets aan essentie hebben ingeboet. Dat de Europese Grondwet, wellicht met zijn manco's, daaraan instrumenteel is en niet meer dan dat. Ik stem dus `ja'.