Barroso valt `rioolpolitiek' frontaal aan

Commissievoorzitter Barroso haalde gisteren uit naar een beschuldiging van vriendjespolitiek en een daarmee samenhangende motie van afkeuring.

Het was hem van diverse kanten ontraden, maar voorzitter José Manuel Barroso van de Europese Commissie bleek onvermurwbaar. In het Europees Parlement koos hij gistermiddag voor de frontale aanval op de 77 afgevaardigden die een motie van afkeuring tegen hem hadden ingediend in verband met een door hen bekritiseerde vakantiereis. Een motie die hij afdeed als ,,oneerlijk, ongerechtvaardigd, onrechtmatig'' maar vooral toch ,,absurd''.

Om zijn woorden kracht bij te zetten toog Barroso gistermiddag met bijna al zijn commissieleden naar het Parlement. Een duidelijk signaal was volgens de Portugese voorzitter van het dagelijks bestuur van de EU nodig omdat ,,de drempel van democratie naar demagogie'' was overschreden. Het type aanval op zijn persoon moest gezien worden in de ,,populistische tendens'' die bestaat uit ,,het manipuleren en simplificeren van belangrijke en complexe onderwerpen'', aldus Barroso.

Het draaide allemaal om het verwijt van de Brit Nigel Farage, aanvoerder van de Britse onafhankelijkheidspartij, de partij die maar een ding wil: het zo snel mogelijke vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU. Volgens Farage had Barroso vorige zomer de schijn van belangenverstrengeling op zich geladen door zich voor een vakantiereis uit te laten nodigen door de steenrijke Griekse reder Spiros Latsis. Een uitstapje waarvan Barroso vorige maand al had gezegd dat er niets mis mee was, omdat Latsis gewoon een oude studievriend van hem was. Als burger had hij toch het recht vakantie te vieren met zijn eigen vrienden?

De zaak leek hiermee afgedaan maar kreeg een staartje toen bekend werd dat één van Latsis' bedrijven een maand na de vakantietrip een regionale subsidie uit Brussel had ontvangen ter hoogte van 10 miljoen euro. Of Barroso zich dus maar even in het Parlement wilde komen verantwoorden, vroegen de eurosceptici onder aanvoering van Farage. Zij kregen voor dat verzoek onvoldoende steun van de rest van het Europees Parlement waarna Farage op zoek ging naar de benodigde 74 handtekeningen voor het indienen van een motie van afkeuring. Via deze omweg kon hij Barroso dwingen naar het Parlement te komen.

Dit was dus gisteren het geval. Het presidium van het Parlement had Barroso nog geadviseerd op een incourant tijdstip te verschijnen maar Barroso gaf de voorkeur aan het begin van de vergadering en in het bijzijn van al zijn collega's. Van de fractievoorzitters in het Parlement vroeg hij een uitspraak over het opereren van de eurosceptici die hij verweet geen middel onbeproefd te laten om zich tegen Europa te kunnen keren. De gesuggereerde relatie tussen de subsidie en zijn vakantiereis was een voorbeeld ,,rioolpolitiek''. Want, zo maakte hij duidelijk, de steun was verstrekt toen de nieuwe Commissie onder zijn leiding nog niet eens was aangetreden.

Steun van de voorzitters van nagenoeg alle fracties kreeg Barroso volop. ,,Een jacht op een persoon om de Europese instellingen in diskrediet te brengen'', zei de christen-democraat Hans-Gert Pöttering die staande de vergadering zijn Britse collega Roger Helmer uit de fractie zette wegens diens steun aan de actie van Farage. ,,Laster die is verheven tot parlementaire strategie'', oordeelde de leider van de socialisten, Martin Schulz. ,,Eén grote show'', aldus Monica Frassoni van de Groenen.

Dat de motie van afkeuring volgende maand bij de stemming zal worden aanvaard is uitgesloten. Maar dat wist Farage ook wel. Voorzien van een grote Non button zei hij na het debat tegenover elke uitgestoken microfoon: ,,De kiezers in Frankrijk en Nederland hebben nu kunnen zien wat voor een arrogante Commissie er zit.''