Spaanse boeren op zoek naar vrouwen

Onze grootste zorg, zegt de boerin, zijn de jongens die nog bij hun ouders wonen. Ramon-Angel, Juan, José-Manuel, Javier, Enrique. De meisjes zijn vertrokken, de jongens zijn gebleven. De Nederlandse documentairemaakster Carin Goeijers streek neer in Plan, het Spaanse dorpje waar de ouders zich zoveel zorgen maken om hun volwassen zonen. Dat is geen toeval, want de zonen van Plan waren twintig jaar geleden al net zo wanhopig en toen organiseerden ze een driedaags vrijgezellenfeest, waar vrouwen uit heel Spanje op af kwamen. De meesten vertrokken daarna weer. Een enkele bleef en waagde zich aan het harde boerenbestaan. Het mannenmoreel is sindsdien flink gezakt. Ubaldo bijvoorbeeld is nu 68 en berust in het gegeven dat ,,jong wel niet meer haalbaar zal zijn'' maar wie gelooft dat hij überhaupt nog een vrouw zal weten te strikken? En de moeder van Juan neemt zichzelf haar egoïsme kwalijk. Ze had haar zoon kunnen laten studeren, maar ze wilde hem liever bij zich houden op de boerderij. Nu zien we hoe Juan een vriendin aan zich probeert te binden. Hem vindt ze wel leuk, maar dat land, dat werk, dat dorp. Waar zijn de kappers, waar zijn de winkels?

Goeijers laat de afloop van deze romance in het midden, al is het feit dat Juan dat beloofde weekendje Barcelona steeds uitstelt geen gunstig voorteken. Het gaat haar niet om deze man en vrouw maar om het dal, dat ze met gevoel voor pathos het Dal der Zuchten doopt en dat ze met eenzelfde pathos in beeld brengt als een door smachtende mist omgeven rotslandschap. Liefst filmt ze dit wolkenland nog door kerkramen omkaderd. De symboliek wordt dus flink uitgesmeerd, terwijl het toch een tamelijk simpel filmpje is, met door elkaar gesneden beelden van twintig jaar geleden en van nu.

Dal der Zuchten. Regie: Carin Goeijers. In: 10 bioscopen (Cinema Delicatessen).