Sluiter verliest in eerste ronde, maar het doemdenken is verdwenen

Nog geen twaalf maanden geleden twijfelde Raemon Sluiter over zijn toekomst als tennisprof. Als de Rotterdammer zijn plaats bij de beste honderd spelers zou verliezen, wist hij niet of hij wel over de motivatie beschikte om zich terug te vechten. Op dagen dat het sportief allemaal niet naar wens liep, maakte in het verleden al meer dan eens zelfmedelijden zich van hem meester. Dan vervloekte hij het gereis rond de wereld en het eindeloze leven uit koffers. Dan verlangde hij naar zijn familie en vrienden.

Nu hij werkelijk op het punt staat om uit de top-100 te vallen, is het doemdenken verdwenen. Na zijn nederlaag gisteren in de eerste ronde van Roland Garros tegen Marat Safin (6-1, 4-6, 6-4 en 6-2) zal de 27-jarige Nederlander het aanstaande grasseizoen zijn ranking veilig moeten stellen.

Als hij niet in die opzet slaagt, moet Sluiter vrezen dat hij terugvalt naar een plek in de anonimiteit van het mondiale tennis. Maar zijn zelfvertrouwen is groot. ,,Ik heb leren inzien dat ik blij moet zijn met wat ik heb. Er zitten denk ik nog vier goede jaren in me. Die wil ik eruit halen.''

Sluiter had de afgelopen weken de stille hoop dat hij zijn prestatie van vorig jaar op Roland Garros zou kunnen herhalen. Toen sloeg hij zich voor het eerst naar de derde ronde. De Spanjaard Carlos Moyá maakte toen op pijnlijke wijze duidelijk dat het verschil tussen Sluiter en de graveltoppers toch wel erg groot is.