Rudolph Valentino

Hét mannelijke sekssymbool uit het tijdperk van de stille film komt weer tot leven dankzij de herontdekking van `Beyond the Rocks'.

Rodolfo Alfonzo Raffaelo Pierre Filibert Guglielmi di Valentina d'Antonguolla heet hij voluit en in sommige biografieën worden er nog wat extra namen aan toegevoegd. Rudolph Valentino is de meest gangbare variatie op de artiestennaam van de eerste grote mannelijke ster uit de filmgeschiedenis, die van M. Rodolpho De Valentina tot Rudi Valentino vermeld staat op de credits van de bijna veertig films waarin hij speelde. `The Sheik' werd hij ook wel genoemd, naar zijn beroemde filmpersonage uit de gelijknamige film uit 1921, wiens zoon hij in zijn laatste officiële filmrol, The Son of the Sheik, vijf jaar later ook nog speelde.

Net een decennium duurde het werkzame leven van de op 6 mei 1895 in het Siciliaanse Castellaneta als zoon van een Italiaanse circusartiest en een Frans meisje geboren Valentino. Oud werd hij niet. 31 jaar was Valentino toen hij stierf aan een geperforeerde maag en bloedvergiftiging. Vermoord door een jaloerse geliefde?

Rudolph Valentino was als baby al zo mooi dat zijn moeder niet kon nalaten hem in de watten te leggen en zijn strenge vader met lede ogen moest toezien hoe hij opgroeide tot nietsnut. Tuinman, bordenwasser, ober, kruimeldief, ballroom-danser waren maar enkele van de baantjes die hij aannam voordat hij via Parijs in 1913 naar Amerika vertrok.

Met vooral heel hard werken, onder meer bij een reizend operettegezelschap, wist hij in 1917 Hollywood binnen te komen, waar het nog tot 1921 en The Four Horsemen of the Apocalypse zou duren voordat zijn naam als ster gevestigd werd. Maar toen ging het ook snel. De tangodansende Valentino in Horsemen werd het symbool van de `Latin lover', het mannelijke equivalent van de vrouwelijke `vamp' uit de beginjaren van de cinema. Met Horsemen en The Sheik zette hij de toon voor rollen die hij in diverse variaties zou recyclen: als de minnaar in de ongewone Alexandre Dumas-verfilming Camille (1921), als charmante stierenvechter in Blood and Sand (1922), gegijzelde gentleman op een piratenschip in Moran of the Lady Letty (1922) en als gokkende kapper annex graaf in Monsieur Beaucaire (1924).

Niet alleen Beyond the Rocks, waarin hij tegenover Gloria Swanson zou spelen, behoorde tot voor kort tot de verloren gewaande films. Ook van The Young Rajah (1922) zijn bijvoorbeeld geen negatieven of filmprints meer bekend.

Valentino, in hetzelfde jaar geboren als de filmkunst zelf, werd niet alleen hét mannelijke sekssymbool uit het tijdperk van de stille film, maar leverde met zijn mysterieuze, opwindende leven ook het recept voor elke moderne ster. Met als belangrijkste ingrediënt natuurlijk seks. Veelvuldige ambigue seks. Van zijn dagen als gigolo in New York, zijn zes uur durende huwelijk met de lesbische filmactrice Jean Acker, zijn angst voor de ontdekking van zijn homoseksualiteit, de 100.000 rouwenden bij zijn uitvaart tot de mysterieuze dame in het zwart die elk jaar zijn graf bezocht.