Huisartsen veranderen, geef ze ook een toekomst 1

De opvattingen van Hugo Keuzenkamp (NRC Handelsblad, 20 mei) illustreren de gapende kloof tussen de verzekeraars en de dagelijkse praktijk in de zorg. Huisartsen hebben in de afgelopen jaren juist een enorm aanpassingsvermogen gedemonstreerd. Verschuivingen in de zorg van medisch specialist naar huisarts, vergrijzing en toename van de zorgvraag zijn adequaat opgevangen. Maar ook de kwaliteit van de hulpverlening is aantoonbaar verbeterd door een samenhangend kwaliteitsbeleid dat nationaal en internationaal tot voorbeeld dient.

Keuzenkamp doet badinerend over argumenten die door huisartsen worden aangedragen, bijvoorbeeld dat ze 80 (soms hoort Keuzenkamp zelfs 90) procent van de zorg leveren voor 8 procent van het zorgbudget. Welnu, huisartsen zouden blij zijn met 8 procent, want in werkelijkheid is het nog niet de helft. In de `Tweede Nationale Studie naar ziekten en verrichtingen in de huisartsenpraktijk' is aangetoond dat huisartsen rond de 95 procent van de gezondheidsvragen zelfstandig afhandelen. Maar nog belangrijker is dat onafhankelijk onderzoek keer op keer aantoont dat patiënten in hoge mate tevreden zijn over de door de huisarts geleverde zorg.

Volgens Keuzenkamp wordt ons poortwachterstelsel internationaal helemaal niet zo met afgunst bekeken. Dat is niet de ervaring van minister Hoogervorst. Die heeft bij herhaling aangegeven dat zijn collega's binnen en buiten Europa jaloers zijn op zijn poortwachtersysteem. Veel landen in Europa doen dan ook verwoede pogingen om de huisartsenzorg te versterken en een poortwachtersysteem in te voeren. Bij die ontwikkelingen worden ze vanuit Nederland ondersteund.

In hun `Toekomstvisie Huisartsenzorg' en het bijbehorende `Zorgaanbod' hebben huisartsen aangegeven hoe zij de zorg in de komende jaren vorm willen geven. Dat vraagt om voortzetting van de veranderingen zoals die in de afgelopen jaren zijn ingezet. Huisartsen hebben dus wel degelijk oog voor de maatschappelijke veranderingen en spelen daar ook op in. Dat kan echter niet zonder een overheid en zorgverzekeraars die hun die toekomst geven.