Hal

Na The Thrills heeft Ierland opnieuw een groep die eer betoont aan de muzikale verfijning van jaren zestig/zeventig-grootheden als Brian Wilson, The Byrds en Harry Nilsson.

Hal (spreek uit als het Engelse `hell') is een kwartet uit Dublin. Ze maken muziek waarover je je verbaast dat het niet al bestond. Die koortjes, die gul aangeslagen akoestische gitaar, die eenzame hoorn op de achtergrond, waar hebben we het eerder gehoord? En de in mineur zwelgende melodieën, die zowel lijdend als onstuitbaar levenslustig klinken – want dat was misschien wel het mooist van de muziek uit de tijden her: dat ze droevenis als zoiets esthetisch wist te verpakken. Zo vangen de muzikanten twee vliegen in een klap: meeslepend zonder het verwijt van opppervlakkigheid.

Het naamloze debuut van Hal blinkt uit in muzikaliteit. Iedere tamboerijn klinkt helder, iedere viool kreeg zijn plaats, iedere zangpartij zit ingebed in kreetjes en achtergrondkoren die het niet minder dan engelachtig maken. Van The Bee Gees tot The Beach Boys, de invloeden zijn breed. De vier Ieren klinken landelijk, en ondanks de muzikale doorwrochtheid: luchthartig. Laat de zomer nu maar komen.

Hal. (Konkurrent/Rough Trade160)