Philippe Elan

Al twintig jaar woont en werkt de uit Zuid-Frankrijk afkomstige Philippe Elan in Nederland. Zijn eerste cd, Chansons Classiques, leverde hem meteen een Edison op, en nu is zijn zevende verschenen. Du jaune, du blanc is een verzameling verstilde chansons, waarop de zanger met het bedeesde timbre zich vooral laat begeleiden door een fijnzinnige combinatie van gitaar en strijkkwartet, af en toe versterkt door twinkelend pianospel van Cor Bakker en Louis van Dijk. Elan schreef de teksten van elf van de dertien nummers, meestal op bestaande melodieën – die hij overigens geheel naar zijn hand weet te zetten – en soms op muziek van zijn producer Reyer Zwart. Ook zingt hij zijn eigen vertaling van het broze gedicht Deze lente van Rutger Kopland, dat al eerder door Hans Zilver op muziek werd gezet en gezongen.

De cd opent met een tedere terugblik op zijn kinderjaren, waarin Elan als petit prince charmant een zelfportret schetst, dat nog altijd goed gelijkt.

Opnieuw toont hij zich een romanticus met een verrassende repertoirekeus en een welluidende, maar bij vlagen iets te precieuze voordracht.

Philippe Elan: Du jaune, du blanc. PRCD 200504 (Pink Records)