Hypocriet

Leegstaande kerken, wat ermee te doen? De Opstandingskerk in Schiedam werd verbouwd tot appartementencomplex.

In haar huis hangen twee kruisbeelden, en op de eettafel ligt Ik geloof, een kleine katholieke katechismus. Astrid Prieckaerts is rooms-katholiek, liet haar zoontje dopen en gaat nog geregeld naar de kerk. Ze woont sinds twee jaar in een van de zes nieuwe, luxueuze woningen in de Opstandingskerk in Schiedam, tot 1995 eigendom van de Nederlands Hervormde Kerk.

Als de Opstandingskerk katholiek was geweest, was ze niet in het voormalige gebedshuis gaan wonen. Ze zou dat hebben gevoeld als een `ontheiliging'. ,,Hypocriet natuurlijk dat wij wél in een kerk van een andere gezindte zijn getrokken'', bekent de Limburgse. Ze kan een excuus bedenken: ,,Als hier geen huizen waren gekomen, was deze kerk gesloopt.''

De Opstandingskerk (1954) is een schepping van de architecten Van den Broek en Bakema. Het gebouw is de soberheid ten top, hetgeen indruiste tegen alle opvattingen van de jaren vijftig over liturgische bouw. Toen tien jaar geleden bleek dat in de bestemmingsplannen van de wijk Nieuwland geen plaats meer was voor de markante (maar verlopen) kerk, trokken omwonenden aan de bel. Met name het cultureel magazine Musis maakte zich sterk voor de kerk, die in zijn ogen een monumentale status verdiende.

De kerk werd gekocht door de gemeente Schiedam, die het gebouw wilde sparen mits daar voldoende draagvlak voor bestond. Ontwikkelingsmaatschappij De Vernieuwde Stad lanceerde uiteindelijk het idee in de kerk zes woningen te creeren, met zoveel mogelijk respect voor de oorspronkelijke architectuur. Architect Paul Peeters van bureau Geluk en Treurniet is daar in geslaagd: De Opstandingskerk – één zijde is geheel van glas gebleven – is een van de twee genomineerde gebouwen voor de Nationale Renovatie Prijs (categorie herbestemming) die morgen wordt toegekend.

In de achttien meter diepe woning van Astrid Prieckaerts herinneren een stukje wand van mozaïek, pilaren en de hoge vide nog aan de kerk. Vanaf haar terras aan de grote vijver kan ze nog net een minaret zien van een moskee, die vroeger een kerk was. ,,Een ideale oplossing'', vindt ze. ,,Dat gebedshuis is een gebedshuis gebleven.''

Dit is de eerste van een reeks foto's van kerkgebouwen die een nieuwe bestemming kregen.