Het beeld

Als ik het woord `liefde' hoor op televisie, is mijn achterdocht gewekt. Er zijn programmaformules als Love Letters (TROS) en Memories (KRO), die erop uit zijn om liefdesgevoelens voor de camera te manipuleren. Bij de EO gebeurt dat in Tot de dood ons scheidt en Ik mis je zelfs over het graf heen.

Hoe platter en directer de emoporno, met andere woorden: naarmate er minder nobel over wordt gedaan, des te aanvaardbaarder het wordt. John Travolta in tranen bij Oprah (RTL4) om zijn brandweerfilm Ladder 49 te verkopen, of Patty Brard die in Pat's Life (Yorin) haar beste ex-minnaars een Patty Award op de borst plakt, tsja, je zou het oprechte exploitatie kunnen noemen.

Ook met seks kan de commerciële omroep relatief goed uit de voeten. De echte porno is 's nachts vervangen door eindeloze reclames voor 06-nummers en geile internetdiensten. Om vast een beetje in de stemming te komen begint Yorin de late maandagavondprogrammering met de aankoop van de documentaireserie Passport to Passion, waarin jongeren ver weg op zoek gaan naar seks. In de eerste aflevering van Paspoort naar liefde zagen we een met elkaar bevriende homo en lesbienne uit Brighton naar de gay parade in Sydney reizen, om eens lekker van bil te kunnen gaan, zij het niet met elkaar. Het levert oppervlakkig, niet hypocriet amusement op met een zekere educatieve waarde. Dat geldt nog sterker voor Yorins andere aankoop van Channel 4, het eveneens eufemistisch vertaalde Beter in bed!, dat eigenlijk The Sex Inspectors heet. In de traditie van de mode-, schoonmaak- en smaakpolitie bezoeken in dit programma twee experts op het gebied van de seksuologie een paar dat er samen niet meer uitkomt. In deel een zijn dat bouwvakker Jamie en zijn 30-jarige vrouw Charlotte, die net heeft bekend dat zij al anderhalf jaar net doet alsof ze klaarkomt. Dankzij een met toestemming in de slaapkamer opgehangen bewakingscamera ontdekt de sekspolitie dat het voorspel te wensen overlaat en dat Charlotte bovendien een kussen over het hoofd trekt, wanneer het per ongeluk wel dreigt te lukken. Dat ziet er niet best uit, we hebben hier dus met schaamte van doen.

Dankzij handige tips van psychologische en fysiologische aard lukt het aan het eind van het programma veel beter. We mogen er een beetje bij zijn, dankzij de discreet gemonteerde bewakingsbeelden. Maar vreugdevol ziet het er nog steeds niet uit, en bij liefde heb ik heel andere associaties.

Niemand filmt de liefde zo mooi als Heddy Honigmann. In haar nieuwe zondagmiddagserie De liefde gaat door de maag (HUMAN) laat ze zien hoe mensen lekkere dingen maken voor degenen van wie ze houden. Zowel bij de vrennekes (een soort joodse aardappelkoekjes) van haar eigen Poolse moeder als bij de wilde zalmfilet van een Vlaamse huisvrouw, die al zeven jaar de koksschool in Brugge bezoekt om haar man beter te kunnen verwennen, liep het water me niet alleen in de mond, maar ook in de ogen. Liefde is niet alleen maar seks of zeggen dat je van iemand houdt, maar ook teder met eten omgaan en op diezelfde manier door je camera kijken.