Medaille-oogst van mannen bij EK valt tegen

Met gemengde gevoelens keek Maarten Arens gisteren terug op zijn eerste EK als mannenbondscoach. De doelstelling van vier à vijf medailles voor de Nederlandse judoka's (mannen en vrouwen samen) was weliswaar gehaald, maar de oogst bij de mannen – met brons voor Ruben Houkes (-60 kilogram), Mark Huizinga (-90 kg) en Dennis van der Geest (+100 kg) – viel Arens achteraf enigszins tegen. De vrouwen (zie inzet) waren dit weekeinde met twee Europese titels succesvoller.

,,Nee, ik ben niet helemaal tevreden. Er hadden voor ons zeker twee finaleplaatsen in gezeten'', zei Arens na de slotdag. De bondscoach wees op de verliespartijen van gevestigde namen Van der Geest (halve finale) en Huizinga (tweede partij). ,,De halve finale van Dennis was kantje boord, en Mark had net zo goed de finale kunnen halen.''

Van de roemloze aftocht van Guillaume Elmont (-81 kg) baalde Arens nog steeds. Elmont geldt al jaren als een talent, bewees dat regelmatig op A-toernooien, maar won nog nooit een medaille bij een groot evenement als EK, WK of de Olympische Spelen. Zaterdag werd Elmont in de halve finale in de laatste seconde gevloerd en verloor hij vervolgens kansloos de strijd om het brons. ,,Guillaume had gewoon goud moeten halen.''

Gisteren kreeg Arens nog een domper te verwerken toen een andere Nederlandse medaillekandidaat, Elco van der Geest (-100 kg), in de halve finale geblesseerd raakte aan zijn linkerknie en de strijd moest staken. Met het gewricht ingetaped betrad Van der Geest nog wel de mat voor de partij om het brons, maar dat was slechts om zijn tegenstander de hand te schudden. ,,Elco kon niet zijwaarts bewegen. Zijn knie was niet stabiel'', verklaarde Arens de opgave.

Gelukkig voor Arens waren er tijdens zijn eerste EK ook lichtpuntjes. Het optreden van de routiniers Huizinga (31) en Dennis van der Geest (29), winnaars van brons bij de Spelen van Athene, stemde hem tevreden. ,,Dennis heeft me erg verbaasd'', zei Arens over de tweevoudig Europees kampioen die pas laat aan de EK-voorbereiding was begonnen.

In de partij om het brons was Van der Geest te sterk voor de Turk Tataroglu, de Europees kampioen van 2004. Bovendien kon Van der Geest zich troosten met de gedachte dat hij in de halve finale verloren had van de latere kampioen: de Rus Mikhaylin. ,,Er had misschien meer in gezeten, maar ik ben tevreden met een medaille. Ik wist van tevoren dat ik geen honderd procent was. Ik kan meer brengen dan ik vandaag heb laten zien. Na de Spelen heb ik rust genomen. Er is veel op me afgekomen. Er was veel media-aandacht, ik heb een zoon gekregen en ik heb een nieuw huis. Op een gegeven moment is het vat vol'', vertelde Van der Geest over zijn gebrekkige voorbereiding.

Tijdens de trainingsstage in Japan voorafgaand aan de EK had hij bovendien een liesblessure opgelopen. ,,Daardoor kon ik vandaag geen been- en heupworpen maken. Ik kon mijn been niet naar achter zwaaien.'' Spijt van zijn verlate voorbereiding en zijn beslissing om toch deel te nemen aan de EK had hij niet. ,,Op een EK in Nederland wil je je laten zien. Als ik de mensen hier (Ahoy', red.) op de banken zie staan, is het een goede beslissing geweest. Waren de EK in het buitenland geweest, dan had ik in dit postolympische jaar misschien alleen aan de WK (september) meegedaan. Ik heb zat gewonnen in mijn carrière. Ik wil nog een paar jaar met plezier de mat op stappen. Ik moet af en toe gas terugnemen en proberen mijn momenten te kiezen richting de Spelen (in 2008, red.). Er komen nog drie EK's en twee WK's.''

Voor viervoudig Europees kampioen Huizinga geldt min of meer hetzelfde verhaal. De olympisch kampioen van Sydney (2000) is ook de jongste niet meer, en heeft net als Van der Geest een indrukwekkende erelijst opgebouwd. Voor Huizinga leverden deze EK de bevestiging dat hij nog meekan met de top. Het traject richting `Peking' bekijkt hij van jaar tot jaar. ,,Ik doe alleen aan de Spelen mee als ik het gevoel heb dat ik een medaille kan halen.''

Huizinga, uitgedost met een hoofdbandage om het bloeden te stelpen nadat hij in zijn eerste partij een kleine snijwond had opgelopen, was tevreden over zijn EK-optreden. In zijn tweede partij verloor hij gisteren van de latere kampioen, de Spanjaard Alarza. Waarna hij in de herkansing twee partijen won en zich plaatste voor de troostfinale tegen de Georgiër Tsirekidze. Na het vloeren van zijn tegenstander – ippon, einde partij – balde Huizinga zijn vuisten in de wetenschap dat hij zijn elfde medaille op een EK had veroverd. ,,Ik heb na vandaag geen reden om aan te nemen dat ik geen medaille meer kan halen op een EK, WK of Spelen. Ik ben tevreden. Het was voor mij een extra kick om voor eigen publiek te judoën.''