Jury Cannes maakt brave keuze met bekroning van `L'enfant'

De Belgische broers Jean-Pierre en Luc Dardenne scharen zich met hun prijs voor L'enfant in een select rijtje regisseurs die twee keer een Gouden Palm wonnen. Michael Haneke kreeg de prijs voor de beste regisseur.

De film L'enfant heeft de Palme d'Or gewonnen op het filmfestival van Cannes. De Amerikaanse acteurs Morgan Freeman en Hilary Swank reikten de prijs zaterdagavond uit aan Jean-Pierre en Luc Dardenne tijdens de ceremonie in het festivalpaleis.

L'enfant is de tweede film van de Belgische broers die deze prijs wint. In 1999 won Rosetta al de belangrijkste prijs van het festival. Daarmee scharen de Dardennes zich in een select gezelschap. Er zijn maar vier andere regisseurs die eerder twee Gouden Palmen wonnen: Bille August, Francis Ford Coppola, Shohei Imamura en Emir Kusturica. De Dardennes droegen hun prijs op aan de Franse journaliste Florence Aubenas en haar Iraakse gids Hussein Hanoun, die op 5 januari in Irak ontvoerd werden.

L'enfant is te zien als een duidelijk voorbeeld van de auteurscinema. In de kale, documentaire stijl die hun handelsmerk is geworden, filmden de Dardennes weer een verhaal dat zich afspeelt aan de onderkant van de Belgische samenleving, zoals dat ook al in hun eerdere films La promesse, Rosetta en Le fils het geval was. In L'enfant krijgen een meisje van achttien en een jongen van twintig een zoontje, dat de jongen verkoopt als hij geld nodig heeft.

De bekroning van L'enfant met de belangrijkste prijs van het belangrijkste filmfestival ter wereld is een tamelijk brave keuze uit de 21 films die op de 58ste editie van het festival streden om de Gouden Palm. Juryvoorzitter Emir Kusturica prees het festival zondag tijdens een persconferentie als multicultureel platform, en vergeleek het met het theater van Epidaurus in de klassieke oudheid. Maar Kusturica meende ook dat de selectie dit jaar ondanks de vele films van grote namen erg tegenviel: ,,De kwaliteit was gemiddeld niet erg hoog.'' Misschien was L'enfant een compromiskandidaat voor de negen juryleden. Op de persconferentie bleek Kustirica vooral geporteerd te zijn voor Broken Flowers van de Amerikaanse regisseur Jim Jarmuch, en de Franse regisseur Agnes Varda van Caché van Oostenrijker Michael Haneke. Deze twee films kregen andere belangrijke prijzen. Broken Flowers werd bekroond met de Grand Prix en Michael Haneke kreeg de regieprijs die, omdat zijn Caché al sinds het begin van het festival als favoriet gold, toch een beetje het karakter van een troostprijs kreeg. Nog grotere verliezers ware Last Days van Gus van Sant, die geen enkele keer in de prijzen viel, en Three Times van Hou Hsiao Hsien, die op de laatste dag van het festival door zijn trage schoonheid schokte. Jim Jarmusch bedankte tijdens de prijsuitreiking ,,deze vreemde jury'' en zei nog eens dat hij niet gelooft in wedstrijden voor kunstwerken. De echte shocker van het festival, Batalla en el cielo van de Mexicaan Carlos Reygadas, werd ook niet bekroond, al meende artistiek directeur Thierry Frémaux dat Mexico als filmland de grootse ontdekkeing van het festival was.

De enige film die twee prijzen kreeg was The Three Burials of Melquiades Estrada, het regiedebuut van de Amerikaan Tommy Lee Jones over de relatie tussen Mexico en de Verenigde Staten. Jones kreeg de prijs voor beste acteur. Van de Caméra d'Or voor het beste debuut was hij uitgesloten omdat hij al eens een tv-film had geregisseerd. Guillermo Arriaga kreeg de prijs voor het beste scenario voor The Three Burials. Eerder schreef deze Mexicaan Amores perros en 21 grams voor Alejandro Gonzalez Inarritu.

De prijs voor de beste actrice ging naar de Israelische actrice Hanna Laslo voor haar rol in Free Zone van Amos Gitai, een film die begint met een minutenlange close-up van een huilende Natalie Portman. Laslo droeg haar prijs op aan haar moeder, een overlevende van de Holocaust, en aan Arabieren en Palestijnen. ,,Het is hoog tijd dat we onze problemen oplossen'', zei ze bij de uitreiking. De juryprijs ging naar Shanghai Dreams van Wang Xiaoshuai, een van de vijf Aziatische films in de selectie, en net als de meeste overige winnaars een film die vooral om zijn humanistische benadering van een politiek onderwerp berkoond lijkt te zijn. Cannes was dit jaar geen festival van extremen.