Vrees over campagne Grondwet komt uit

Het artikel `Vrees komt uit: campagne gaat niet over Grondwet' (NRC Handelsblad, 19 mei), getuigt van weinig liefde voor feiten. Om met de eerste feitelijke onjuistheid te beginnen: de euro is niet ingevoerd op 1 januari 2000 zoals de auteur betoogt. De girale euro is op 1 januari 1999 ingevoerd, terwijl de introductie van de chartale euro (bankbiljetten en munten) op 1 januari 2002 volgde. Was het maar bij die omissie gebleven. Gemeld wordt ook dat directeur Henk Brouwer van de Nederlandsche Bank ,,onlangs de stelling opperde dat de door veel burgers sowieso al geconstateerde, maar van overheidswege krachtig ontkende welvaartsvermindering na de invoering van de euro op 1 januari 2000 het gevolg was van het beleid van minister Zalm (Financiën): die zou de gulden te goedkoop hebben ingewisseld tegen de euro''. Waar de auteur deze wijsheid vandaan haalt, wordt niet duidelijk. De auteur heeft waarschijnlijk de volstrekt onjuiste interpretaties van een Parool-interview met Brouwer als bron gebruikt. Als de auteur dat interview als uitgangspunt had genomen of ons had gebeld, en zich niet had laten leiden door de hele en halve onwaarheden die naar aanleiding van dat interview in de media zijn verschenen, dan had hij de ingrediënten in handen gehad voor een artikel dat wel iets met de waarheid van doen had.

Nog maar een keer dan: Brouwer heeft nooit en te nimmer gezegd dat de gulden te laag in de euro is opgegaan. Laat staan dat hij zich zou hebben uitgelaten over `welvaartsvermindering als gevolg van het beleid van minister Zalm'. Brouwer heeft in het interview in een technische analyse alleen maar gewag gemaakt van enige onderwaardering van de gulden ten opzichte van de D-mark in de tweede helft van de jaren negentig, een feit dat alom bekend was. Dat is heel iets anders dan de bewering dat de gulden te laag zou zijn ingestapt in de euro. En zoals het Centraal Planbureau (CPB) eerder deze week nog eens heeft voorgerekend: met die instapkoers op 1 januari 1999 was helemaal niets mis. Het is jammer te moeten constateren dat emoties en meningen de boventoon voeren en dat feiten en nunances zo weinig kans krijgen.