OV-dealer

De OV-jaarkaart is gemakkelijker na te maken dan je misschien zou denken. Hasna El Maroudi (20 jaar) sprak met een 20-jarige OV-dealer

Terwijl ik bezig ben een scriptie te schrijven, duiken telkens die verdomde MSN-icoontjes op. Hoewel ik me erger aan die rotdingen kan ik mijn MSN maar niet uitzetten. Ik heb een soort ongrijpbare drang om te weten wie er online is. Net op het moment dat ik besluit toch maar offline te gaan verschijnt `Wie heeft er nog een OV nodig??' in mijn scherm. Ik moet er een beetje om lachen. MSN is een ware marktplaats geworden, zelfs voor criminele praktijken. Ik besluit te proberen er één te bemachtigen.

Het gesprek met Joost loopt wat stroef. Hoewel hij mij sinds mijn kinderjaren kent, houdt hij zich afzijdig. Ik krijg hem er maar niet toe volmondige `ja!' te zeggen op de vraag of ik er één kan kopen. Vlak voordat hij offline moet vraagt hij uiteindelijk om mijn telefoonnummer. Hij zal me wel bellen en dan kan ik langskomen. Bij hem thuis verklaart hij zijn gedrag: ,,Ik praat er liever niet online over of via de telefoon. Je weet immers nooit wie er meeluistert.'' Ik vind zijn verhaal maar vreemd: hij wil er niet online over praten omdat hij bang is betrapt te worden, terwijl zijn expliciete nickname boekdelen spreekt. ,,Op mijn naam alleen kan ik niet gepakt worden. Ik vraag alleen wie er een OV nodig heeft, ik bied ze niet aan. Ik had geld nodig en ik wist dat dit dé manier was om mensen te lokken'', vertelt hij me.

Het komt er dus op neer dat Joost, 20 jaar, een OV-dealer is. Ik ben benieuwd hoe je een OV-kaart kunt namaken, ze zien er namelijk verdomd ingewikkeld uit. Volgens Joost is het niet moeilijk. ,,Als je een redelijke scanner en printer hebt dan scan je zo'n ding in en print je hem uit. Je moet wel dat zilveren gedeelte wit maken. Dat kleur je achteraf in met zo'n HEMA-pen. Maar als je het echt goed aan wilt pakken, dan plak je er foliepapier achter.''

Ik ben een beetje ontdaan door zijn verhaal. Ik had nooit verwacht dat het vervalsen van een OV een huis-tuin-en-keukenklusactie was. Ik hoopte dat hij met een spannend verhaal zou komen over gejatte apparatuur van de IB-groep of connecties bij het postkantoor, waar je de kaart altijd moet ophalen. Hij ziet mijn teleurstelling en besluit dan toch een boekje open te doen.

Zo vervalste hij zijn eerste OV: ,,Een vriendin had haar kaart als verloren opgegeven en aan mij gegeven. De dertig euro die ze moest betalen voor een nieuwe heb ik betaald. De foto die in haar oude OV zat haalde ik eruit en mijn foto heb ik erin geplaatst. Het is niet simpel, maar na wat puzzelwerk zal het iedereen wel lukken.''

Is er een grote pakkans? ,,Als je alleen gebruik maakt van de tram, metro en bus dan zal je zeker niet zo snel gepakt worden. Ik bewaar de OV in mijn portemonnee achter een plastic hoesje. De lichte beschadiging is dan niet te zien. In de trein zijn er zo nu en dan scancontroles. Dan ben je goed de lul als je een vervalste versie bij je hebt. Maar ach, zo ver komt het vast niet.''

Je zal wel rijk worden van zo'n handeltje? ,,De meeste kaarten heb ik weggegeven aan vrienden en mensen die ze echt nodig hadden. Zo ken ik een meisje dat in Rotterdam woont, maar in Den Haag op school zit. Ik had het met haar te doen, dus ze kreeg er één gratis van me. Maar als ik iemand niet ken, vraag ik tweehonderd euro. Je kunt dan een jaar lang gratis reizen. Bovendien zijn er ook jongeren die de discotheek niet in komen, omdat ze te jong zijn. Hoewel een OV geen officieel legitimatiebewijs is, wordt hij vaak wel geaccepteerd. Ik heb met de verkoop ongeveer zestienhonderd euro verdiend. Het had veel meer kunnen zijn, maar ik ben vrij kritisch met het verkopen van de kaarten. Er zit voor mij ook een risico verbonden aan het namaken. Op fraude staan in Nederland hoge straffen. Ik verkoop de OV's dus alleen door via vrienden of aan mensen die ik vertrouw.''

Na dit openhartige gesprek is het voor mij nog steeds een raadsel hoe je nu precies de foto's kunt verwisselen. Ik ben best creatief aangelegd, maar ik zie mezelf nog geen OV vervalsen. Joost besluit het voor te doen. Met een klein mesje snijdt hij de zijkant van een OV open. In de OV zitten twee velletjes. Hij frunnikt een beetje tussen de velletjes en na ongeveer een half uur is de foto eruit. Hij heeft helaas geen foto om ertussen te plaatsen, maar ik ben overtuigd. Om een OV te vervalsen hoef je niet diep in het criminele circuit te zitten, ze zouden het iedereen tijdens een klasje handenarbeid kunnen leren.