Limburg, Luik en Aken samen tegen drugs

De burgemeesters van negen Zuid-Limburgse gemeenten en Aken (Duitsland), Luik en Hasselt (België) ondertekenden gisteren in Maastricht een resolutie, waarin ze aankondigden de drugscriminaliteit in de Euregio Maas-Rijn samen aan te pakken.

De burgemeesters riepen de regeringen van Nederland, België en Duitsland op méér geld en mankracht beschikbaar te stellen, ter ontmoediging van grootschalige illegale handel en teelt van cannabis in het grensgebied.

Burgemeester Leers van Maastricht zei dat in het najaar een vervolgconferentie wordt belegd waaraan de ministers van Justitie van de drie landen (Donner, Onkelinckx en Schily) deelnemen. Hij sprak van ,,een historische dag'', omdat ,,voor het eerst op Europees niveau is gesproken over een gezamenlijke aanpak van de overlast rond softdrugs''.

Leers legde uit dat een ,,eigen Euregionale aanpak'' van het drugsprobleem niet stuit op Europese bezwaren. Hij herinnerde aan uitspraken van eurocommissaris Frattini (Justitie), die vorige week ,,groen licht'' gaf voor zo'n beleid, op voorwaarde dat dat niet zou leiden tot meer overlast voor aangrenzende gebieden. Leers wees op de verschillen in nationale wetgeving en beleid tussen Nederland, België en Duitsland, maar pleitte voor een pragmatische aanpak. ,,De verleiding is groot om hier morele debatten te voeren. Maar die debatten hebben in het verleden bewezen slechts te leiden tot duivelse dilemma's.''

Op de conferentie zei de Tilburgse hoogleraar strafrecht Fijnaut dat in België en Duitsland ,,hier en daar'' het liberale Nederlandse drugsbeleid wordt nagevolgd, hoewel dat vaak niet wordt toegegeven. Hij hamerde ook op de averechtse werking die de – door Amerika begonnen en door Nederland onderschreven – `War on drugs' heeft: die versterkt de criminaliteit en lost niets op.

Politici en drugsdeskundigen uit België en Duitsland zeiden in de Limburgse hoofdstad dat het drugsgebruik in hun landen problematischer is dan in Nederland. De Belgische wetgeving is volgens W. Demeyer, burgemeester van Luik en voorman van de Waalse socialistische partij, vaag en biedt de politie en overheden geen duidelijk handvat.

Geen van de aanwezige bestuurders van kleine Belgische gemeenten tekenden de resolutie. Sommigen van hen waren het oneens met de inhoud daarvan, anderen hadden onvrede over het feit dat zij niet waren betrokken bij het samenstellen van het besluit. Leers: ,,We hebben vooraf alleen gesproken met de grote gemeenten. Het was een hels karwei op één lijn te komen.''